ΘΕΣΠΡΩΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ
Δεκεμβρίου 24, 2023
0
Συνέχεια...
Κυριακή 24 Δεκεμβρίου 2023
Ευχές από το νέο Δήμαρχο Ηγουμενίτσας Παναγιώτη Νταή
ΘΕΣΠΡΩΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ
Δεκεμβρίου 24, 2023
0
Ευχές από το νέο Δήμαρχο Ηγουμενίτσας Παναγιώτη Νταή
Εύχομαι σε όλους τους δημότες και τους κατοίκους του Δήμου Ηγουμενίτσας, καθώς και στους συμπατριώτες που ζουν μακριά από τον τόπο μας, να περάσουν με υγεία, προσωπική και οικογενειακή ευτυχία τη μεγάλη γιορτή των Χριστουγέννων. Το μήνυμα της γέννησης του Θεανθρώπου για μια κοινωνία αγάπης, ισότητας και δικαιοσύνης, να επικρατήσει στις καρδιές όλων.
Εύχομαι επίσης το 2024 που σε λίγες ημέρες θα έλθει να είναι δημιουργικό. Η νέα Δημοτική Αρχή του Δήμου Ηγουμενίτσας που αναλαμβάνει τα καθήκοντά της από την 1η Ιανουαρίου, δεσμεύεται ότι θα εργαστεί σκληρά για την αντιμετώπιση των πολλών και μεγάλων προβλημάτων της περιοχής, τη βελτίωση της καθημερινότητας των κατοίκων της, αλλά και τη διασφάλιση της αναπτυξιακής προοπτικής του τόπου μας.
Χρόνια πολλά και καλά για όλους.
Ο π. Ηλίας Μάκος μίλησε στο ΑΠΕ για τα έθιμα των Χριστουγέννων στη Θεσπρωτία
ΘΕΣΠΡΩΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ
Δεκεμβρίου 24, 2023
0
Ο π. Ηλίας Μάκος μίλησε στο ΑΠΕ για τα έθιμα των Χριστουγέννων στη Θεσπρωτία
(Στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων μίλησε για τα έθιμα των Χριστουγέννων στη Θεσπρωτία ο θεολόγος π. Ηλίας Μάκος)
Χριστουγεννιάτικες ιστορίες, δοξασίες, ήθη και έθιμα του Δωδεκαήμερου στη Θεσπρωτία
«Τα παλαιά χριστουγεννιάτικα ήθη και έθιμα, δείχνουν, ότι τα άτομα ασκούνταν στην αγάπη, στην ταπείνωση και “νοστίμιζαν” τον κόσμο όλο», λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο ιερέας Ηλίας Μάκος τον οποίον συναντήσαμε στην ενορία του, στο χωριό Κεστρίνη Θεσπρωτίας και μας αφηγήθηκε τις χριστουγεννιάτικες ιστορίες του τόπου του. Οι xριστουγεννιάτικες γιορτές στη Θεσπρωτία, τα παλαιά χρόνια, δεν ήταν απλά διασκέδαση για τον κόσμο. Οι άνθρωποι, γνώριζαν καλύτερα τον γεννηθέντα Χριστό, τον αγαπούσαν, βίωναν τη διδασκαλία του, τον κουβαλούσαν στην καρδιά τους.
«Μπορεί οι άνθρωποι, να μην απολάμβαναν τότε ό,τι απολαμβάνουμε εμείς σήμερα, ωστόσο, ένιωθαν ομορφιά, αγαλλίαση και ειρήνη. Περνούσαν αγνά τα Χριστούγεννα και τα καταλάβαιναν. Γι' αυτό, οι μνήμες έμεναν βαθιά χαραγμένες στην καρδιά. Είχαν γιορτή! Ήταν Χριστούγεννα. Όλοι μαζί, στην εστία του σπιτιού, περνούσαν ευχάριστα με ό,τι είχαν», επισημαίνει ο ιερέας και παραθέτει τις λαϊκές δοξασίες, τα ήθη και έθιμα στη Θεσπρωτία .
Οι καλικάντζαροι του Δωδεκαήμερου
Ιδιαίτερα διαδεδομένες στη Θεσπρωτία είναι οι δοξασίες περί καλικαντζαραίων, που κατά την παράδοση, εμφανίζονται από την παραμονή των Χριστουγέννων και φεύγουν τα Θεοφάνια με τον Αγιασμό.
Στην αρχαία Θεσπρωτία, η αντίληψη περί καλικαντζαραίων, συνδυαζόταν και με το νεκρομαντείο της Εφύρας. Ο κόσµος πίστευε πως οι ψυχές των πεθαµένων ξαναγύριζαν για ένα διάστηµα στη γη και έµεναν κοντά στους ζωντανούς. Στην προσπάθεια τους να ξεφαντώσουν, γίνονταν ενοχλητικοί µε τα πειράγµατά τους.
Οι καλικάντζαροι, σύμφωνα με τη μυθολογία, εµφανίζονται στις γιορτές. Συμβολίζουν το σκοτάδι και ζουν όλο το χρόνο στα έγκατα της γης, προσπαθώντας να κόψουν το δέντρο που βαστάει τη γη. Όταν είναι πολύ κοντά να το πετύχουν, την παραμονή των Χριστουγέννων ανεβαίνουν στη γη δημιουργώντας προβλήματα στους ανθρώπους .
Οι άνθρωποι προσπαθούσαν να τους εξουδετερώσουν με διάφορους τρόπους και κυριότερα με τη φωτιά, η οποία έκαιγε συνεχώς στο τζάκι όλο το Δωδεκαήμερο. Με τη στάχτη του, ράντιζαν το σπίτι ξημερώματα παραμονής Θεοφανείων και ανήμερα της εορτής με αγιασμό, και έτσι τα δαιμόνια τρέπονταν σε φυγή.
Τα κάλαντα των Αγίων Ημερών
Τα κάλαντα των Χριστουγέννων, αλλά και της Πρωτοχρονιάς και των Θεοφανείων, είναι ευχετικά και επαινετικά τραγούδια για την οικογένεια και το σπιτικό και συγχρόνως, η μελοποιημένη αφήγηση του γεγονότος της ημέρας. Τα παιδιά, συνήθιζαν να κρατούν και ένα καλαθάκι για τα «φιλέματα». Τα φιλέματα, ήταν κυρίως γλυκά, όπως δίπλες, ξεροτήγανα, λουκουμάδες, αλλά και ξηροί καρποί, κουραμπιέδες ή μελομακάρονα. Από τα πιο συνηθισμένα φιλοδωρήματα ήταν τα «κόλιντρα», μικρές κουλούρες από σιτάρι ή κριθάρι.
Η αμοιβή των καλανδιστών, δεν ήταν ούτε φιλανθρωπία, ούτε ζητιανιά, αλλά πράξη τελεστική. Την ονομασία τους, την πήραν από τη λατινική λέξη calenda, που διαμορφώθηκε από το ελληνικό ρήμα καλώ. Παιδιά, κατά ομάδες, περιφέρονταν και περιφέρονται στα σπίτια, στους δρόμους, στα καταστήματα. Σήμερα η ανταμοιβή για τους ύμνους και τις ευχές, είναι κυρίως χρηματική και διάφορα κεράσματα.
Η σφαγή των γουρουνιών η «χοιροσφάγια»
Την παραμονή ή προπαραμονή των Χριστουγέννων, κάθε οικογένεια έχει τα «χοιροσφάγια», η σφαγή των γουρουνιών, που το παχύ τους κρέας και το λίπος, ήταν η κατάλληλη τροφή για το χειμώνα.
Το σφάξιμο, ήταν πραγματική ιεροτελεστία, τέτοια που παραπέμπει σε αρχαίες θυσίες. Μ’ ένα θυμιατήρι, θυμιάτιζαν το σφάγιο και έβαζαν στο στόμα του ένα κρεμμύδι. Τα παιδιά περίμεναν αυτό το γεγονός με ιδιαίτερη ανυπομονησία. Έπαιρναν την ουρήθρα του ζώου και την έκαναν μπάλα. Τη χτυπούσαν πρώτα σε μια πέτρα για να καθαριστεί από τα λίπη. Μετά τη φούσκωναν και την έδεναν καλά. Μια πραγματική δερμάτινη μπάλα!
Το Χριστόψωμο της οικογένειας
Το «Χριστόψωμο», μια κουλούρα με πλούσιο στολισμό από λογής-λογής κεντήματα ή «πλουμίδια», το αφιέρωνε η οικογένεια στο Χριστό και με την προσδοκία, ότι Αυτός θα κάνει πραγματικότητα τις επιθυμίες της.
Το «ψωμί του Χριστού» το έφτιαχνε, την παραμονή των Χριστουγέννων, η νοικοκυρά με ιδιαίτερη ευλάβεια και με ειδική μαγιά, από ξερό βασιλικό. Απαραίτητος επάνω, χαραγμένος ο σταυρός. Τα «Χριστόψωμα» παρασκευάζονταν όπως το ψωμί, μόνο που στολίζονταν με ποικίλα στολίδια ανάλογα με την καλαισθησία της νοικοκυράς. Σε κάποια χωριά της Θεσπρωτίας, τα «Χριστόψωμα», τα έφτιαχναν κεντημένα με ωραία σχήματα, που γίνονταν πάνω στο ζυμάρι με διάφορα ποτήρια, μικρά ή μεγάλα ή κούπες από βελανίδια, τα οποία συμβόλιζαν την αφθονία, που ήθελαν να έχουν στην παραγωγή των ζώων και της σοδειάς του σπιτιού τους. Μερικοί συνήθιζαν στη μέση του χριστόψωμου ,να βάζουν ένα άβαφο αυγό, ως σύμβολο γονιμότητας.
Την ημέρα της γέννησης του Χριστού, και αφού εκκλησιαζόταν όλοι, κανείς δεν αμελούσε να πάει στο Ναό, γιατί θεωρούσε, ότι χωρίς να κάνουν το σταυρό τους στην εκκλησία και να ακούσουν τους ύμνους, δεν θα ένιωθαν το πραγματικό νόημα των Χριστουγέννων, συμμετείχαν στο χριστουγεννιάτικο τραπέζι.
Αρχικά, ο νοικοκύρης έπαιρνε το «Χριστόψωμο», το σταύρωνε, το έκοβε και το μοίραζε σ’ όλη την οικογένειά του και σε όσους φίλους η συγχωριανούς βρίσκονταν στο σπίτι . Όλοι ευχόταν «χρόνια πολλά και του χρόνου». Γύρω από το χριστόψωμο υπάρχουν παραδόσεις. Μερικοί εδώ βλέπουν ένα συμβολισμό της Θείας κοινωνίας. Όπως ο Χριστός έδωσε τον άρτον της ζωής σε όλη την ανθρώπινη οικογένειά του....
Άλλοι, αναφέρονται στην ενότητα της Εκκλησίας και των λαών, με συμβολικό πρότυπο την ένωση των κόκκων του σίτου σ΄ ένα ψωμί. Οι λαοί κάποτε θα ενωθούν μ’ έναν ποιμένα, το Χριστό.
Οι τηγανίτες στην πλάκα
«Οι τηγανίτες των Χριστουγέννων, που σήμερα γίνονται καμία σχέση δεν έχουν σε γεύση με τις τηγανίτες, που ψήνονταν στην πλάκα», λένε οι γεροντότεροι.
Πάνω στη μαυρόπλακα, μια βαριά ίσια πέτρινη πλάκα, που πριν χρησιμοποιηθεί ζεσταινόταν, η γιαγιά του σπιτιού συνήθως, έψηνε τις τηγανίτες με χυλό από αλεύρι, νερό και αλάτι.
Τα παιδιά περίμεναν όλο χαρά τις τηγανίτες, να τις φάνε ζεστές, τρυφερές, βουτηγμένες σε ζάχαρη, μέλι, πετιμέζι, ό,τι είχε το σπίτι τους. Σε όλα τα σπίτια, στα χωριά της Θεσπρωτίας, παραμονές Χριστουγέννων θα ετοίμαζαν τις τηγανίτες.
Η πρώτη τηγανίτα, μεγάλη και στρογγυλή με σταυρό στη μέση ήταν του Χριστού, η δεύτερη παρόμοια του σπιτιού. Τις ψημένες τηγανίτες, τις έβαζαν μέσα σε μπουρέκια, στρογγυλά μπακιρένια ταψιά και σε λεκάνες. Η ποσότητα του ζυμαριού, που θα γινόταν τηγανίτες ήταν αρκετή και πάντοτε ανάλογη με τον πληθυσμό της φαμελιάς. Η φωτιά για τις τηγανίτες, έπρεπε να είναι δυνατή και να έχει διάρκεια. Γι' αυτό ο πατέρας, έσκιζε τα χοντρά κούτσουρα. Ήταν η καλύτερη καύσιμη ύλη για την περίπτωση.
Κατά τη διάρκεια της Σαρακοστής των Χριστουγέννων στα χωριά, τα περισσότερα παιδιά βγαίνανε για κυνήγι. Τα βράδια, όταν το σούρουπο έπεφτε για καλά και το κρύο άρχιζε να τσούζει, παίρνανε το «φακό» με καινούργια «πλάκα» και γυρίζανε στα χαλάσματα και στα σπήλια κοντά στο χωριό.
Στόχος τους οι γουργουγιάννηδες, τα μικρά πουλάκια που κούρνιαζαν εκεί. Τα θαμπώνανε με το φακό και τα πιάνανε. Αν ήταν πολύ ψηλά, τα χτυπούσανε με τις λαστιχιέρες, τις σφεντόνες. Η μάνα ή κάποια μεγάλη αδερφή, μετά από πολλή γκρίνια τους, τα καθάριζαν και τα πάστωναν. Τα βάζανε σε πήλινα ή γυάλινα βάζα, για να τα φάνε τα Χριστούγεννα. Πολλά παιδιά μάζευαν είκοσι και περισσότερα πουλάκια και καμάρωναν για τις ... κυνηγετικές ικανότητες τους και για τη σοδειά τους.
Η βρύση και το αμίλητο νερό
Το «αμίλητο νερό» είναι ένα ακόμη έθιμο, που συναντούσε κανείς στη Θεσπρωτία. Το πρωί των Χριστουγέννων, οι γυναίκες πριν ξημερώσει, πήγαιναν στη βρύση και έπαιρναν νερό, λέγοντας: «Όπως τρέχει το νερό στη βρυσούλα μου, έτσι να τρέχει και η σοδιά μου».
Το «αμίλητο νερό», όπως το έλεγαν, πήρε την ονομασία του, επειδή απαγορευόταν κατά τη διαδρομή να μιλήσουν με κάποιον. Από αυτό το νερό έπιναν όλοι στο σπίτι για το καλό. Η γυναίκα έπαιρνε μαζί της διάφορα εδέσματα για να «ταΐσει τη βρύση», όπως έλεγαν. Στην πραγματικότητα το έκαναν, για να απολαύσει τα χριστουγεννιάτικα φαγητά, κανένας φτωχός συγχωριανός.
Θεοφάνεια επί Γερμανικής κατοχής στην Ηγουμενίτσα
Ο ιερέας Ηλίας Μάκος, αφηγείται στο ΑΠΕ-ΜΠΕ τα απαγορευμένα Θεοφάνεια της Γερμανικής κατοχής, μια πραγματική ιστορία, που θυμούνται οι υπερήλικες στην Ηγουμενίτσα και που διασώζεται από γένια σε γένια.
«Γερμανοί στρατιώτες το 1943, είχαν περικυκλώσει από την παραμονή των Θεοφανείων το ιερό Ναό της Ηγουμενίτσας, ώστε κανείς να μην τολμήσει, ούτε ο ιερέας, να προσέλθει, για τον εορτασμό των Φώτων. Τότε ο Ναός, ήταν ένα μικρό οικοδόμημα, με το νεκροταφείο στον προαύλιο χώρο.
Οι κάτοικοι, που περίμεναν με ανυπομονησία τα Θεοφάνια, φοβισμένοι, αμπαρώθηκαν στα σπίτια τους.
Ωστόσο, ήθελαν από το αγιασμένο νερό να πάρουν δύναμη, για να αντέξουν τις κακουχίες και να νιώσουν ότι η Βάπτιση του Κυρίου στον Ιορδάνη ποταμό θα σημάνει τη δική τους αναβάπτιση και αναγέννηση στα ύδατα της ελευθερίας.
Στήριζαν το παρόν και το μέλλον τους στο Χριστό και στην Αλήθειά Του.
Η απαγόρευση εορτασμού των Φώτων είχε προέλθει, ως αντίποινα μετά από ένα σαμποτάζ σε βάρος των κατακτητών, που όπως αποδείχθηκε στη συνέχεια ήταν σκευωρία των Τσάμηδων.
Ο ιερέας με πατριωτικό μεγαλείο, πήρε την απόφαση. Συγκέντρωσε τα μεσάνυχτα λίγους πιστούς σ’ ένα σπίτι, έβαλε νερό σε μια κατσαρόλα και τέλεσε το μεγάλο αγιασμό, ενώ ένα κεράκι σιγόκαιγε.
Αμέσως μετά, αψηφώντας μην τον πάρει είδηση κάποια εχθρική περίπολος, κατέβηκε, σαν σκιά, στη θάλασσα και βούτηξε το σταυρό, σιγοψάλλοντας:
“ Εν Ιορδάνη Βαπτιζομένου σου Κύριεε...”
Το πρωί από άτομο σε άτομο, ο αγιασμός μοιράστηκε στα λίγα, σε σύγκριση με τώρα, σπίτια της Ηγουμενίτσας, ενώ οι κατοχικές δυνάμεις έμειναν με την εντύπωση, ότι αποτρέψανε τον εορτασμό».
Μ. Τζώρα
Σάββατο 23 Δεκεμβρίου 2023
Παραμονή Χριστουγέννων στο Glass με τους Trio Tenoro
Τρεις Σουλιώτισσες - Θρύλοι της Νεότερης Ιστορίας / Γράφει ο Βαγγέλης Τσιρώνης*
ΘΕΣΠΡΩΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ
Δεκεμβρίου 23, 2023
0
Τρεις Σουλιώτισσες - Θρύλοι της Νεότερης Ιστορίας / Γράφει ο Βαγγέλης Τσιρώνης*
Με αφορμή την επέτειο της θυσίας του Ζαλόγγου στις 18 Δεκεμβρίου 1803 (με το παλιό ημερολόγιο) το μυαλό μου πέταξε ξανά στα σκληρά εκείνα και ηρωικά χρόνια των αγώνων και της πτώσης στην Οθωμανική αυτοκρατορία του μαρτυρικού Σουλίου.
Όσο κι αν φαντάζουν μακριά μας τα γεγονότα εκείνα, τόσο μοιάζουν με τα σύγχρονα και κοντινά μας: το Μπαχμούτ της Ουκρανίας, τα κιμπούτς του Νότιου Ισραήλ, τη Γάζα και τη Δυτική Όχθη της Παλαιστίνης... Μαρτυρικά κι αυτά όσο το Κούγκι, το Ζάλογγο, η Ρηνιάσα, το Σέλτσο, η Γλαβίτσα (Αυλότοπος)…
Τούτη φορά θέλω να μνημονεύσω και να τιμήσω, με λίγα μόνο λόγια, τις γυναικείες εκείνες φυσιογνωμίες του Σουλίου που έγιναν θρύλος.
Η πρώτη ηρωίδα Σουλιώτισσα, που έδειξε το δρόμο της δόξας και στις άλλες, ήταν η Μόσχω, γυναίκα του πολέμαρχου και ηγέτη της φάρας των Τζαβελαίων Λάμπρου Τζαβέλα και μάνα του Φώτου. Πρόκειται για τη θρυλική Τζαβέλαινα (1760-1803 ή αρχές 1804).
Η γυναίκα αυτή έπαιξε ηγετικό ρόλο στην αποφασιστική για την ελευθερία του Σουλίου, μάχη της Κιάφας στις 20 Ιουλίου του 1792. Τη σημαδιακή και καυτερή εκείνη μέρα τα πολυπληθή στρατεύματα του Αλή (περί τις 10.000 γράφουν οι πηγές) που είχαν μπει ήδη και στρατοπεδεύσει στο Σούλι, πολιορκούσαν το κάστρο της Κιάφας. Εκεί, λόγω της κρισιμότητας της κατάστασης και έπειτα από σχέδιο του αρχικαπετάνιου Γιώργου Μπότσαρη, είχαν συγκεντρωθεί οι άντρες πολεμιστές υπό την ηγεσία και καθοδήγηση του ίδιου και του Λάμπρου Τζαβέλα (οι σχέσεις τότε ήταν αδερφικές).
Τα γυναικόπαιδα και ο άμαχος πληθυσμός, μεταξύ των οποίων η Μόσχω και άλλες 300 περίπου γυναίκες, είχαν καταφύγει για λόγους ασφαλείας, στη βορειοδυτική πλευρά του λόφου, τη λεγόμενη «ράχη της Αστραπής» (αλβανιστί Μπρέκε Βετετίμε). Κι ενώ η σφοδρή πολιορκία συνεχιζόταν εν μέσω καύσωνα, κάποια στιγμή το ντουφεκίδι έπαψε και από τις δυο αντιμαχόμενες πλευρές, λόγω τετράωρης συνεχούς χρήσης και υπερθέρμανσης των όπλων. Τότε, καθώς οι Σουλιώτισσες νόμισαν πως οι άντρες τους είχαν σκοτωθεί ή αιχμαλωτιστεί, η Μόσχω ανέλαβε ηγετική δράση. Την κρίσιμη εκείνη στιγμή φώναξε στις υπόλοιπες γυναίκες: «Απάνω τους, απάνω τους αδερφές. Τι τα κοιτάτε ακόμα τα σκυλιά;»
Με ντουφέκια, μαχαίρια, πέτρες, ξύλα και αλαλαγμούς, πανικόβαλαν και όρμησαν στα εχθρικά στρατεύματα. Αφού σκότωσαν πολλούς και τραυμάτισαν πολλαπλάσιους, τους απώθησαν ταπεινωμένους στο στρατόπεδό τους μέσα στο Σούλι (ίσως κοντά στα Πηγάδια). Εν τω μεταξύ ο Αλής παρακολουθούσε από ένα ύψωμα απέναντι από το Κάστρο της Κιάφας (πιθανότατα στο βουνό Μούργκα) αναμένοντας με πλήρη βεβαιότητα το χαρμόσυνο άγγελμα της ολοκληρωτικής καταστροφής των Σουλιωτών. Βλέποντας όμως το φρικτό εκείνο θέαμα, το πολυπληθές στράτευμά του να καταδιώκεται από γυναίκες, βυθίστηκε στην απελπισία. «Ριφθείς χαμαί» γράφει γλαφυρά ο Περραιβός, «τίπτει του μηρούς και εκφωνών αλβανιστί μπω μπω μεντέτ Αλλάχ (=έλεος, έλεος Αλλάχ) μαδίζει τα τρίχας της κεφαλής του, κατασύρει τας παριάς (μάγουλα) του και χωρίς να προσμένει το τέλος της μάχης … ιππεύσας απήλθε δρομαίος εις τα Ιωάννινα». Τέτοια ντροπή ένιωσε! Η σωτηρία του Σουλίου τότε αποδόθηκε στην 33χρονη ηρωίδα Μόσχω. Και δικαίως!
Στη μάχη αυτή τραυματίστηκε ο σύντροφός της και καπετάνιος Λάμπρος Τζαβέλας ο οποίος πέθανε τρία χρόνια αργότερα (1795). Η θρυλική Τζαβέλαινα άφησε την τελευταία της πνοή στην Κέρκυρα, μετά την πτώση του Σουλίου και την εξορία της φάρας των Τζαβελαίων στο νησί των Φαιάκων, τις τελευταίες μέρες του 1803. Ήταν σε ηλικία μόλις 42 χρόνων. Η αιτία του θανάτου της παραμένει άγνωστη.
Η δεύτερη ηρωίδα Σουλιώτισσα είναι η Δέσπω Μπότση (όχι Μπότσαρη). Η ηρωική ιστορία της γράφτηκε στο χωριό Ρινιάσα (σήμερα Ριζά Πρέβεζας) στις 25 Δεκεμβρίου του 1803. Η Δέσπω ήταν Σουλιώτισσα από τη φάρα των Σεχαίων, γυναίκα του Σουλιώτη οπλαρχηγού Γιώργου Μπότση, που μάλλον είχε ήδη σκοτωθεί στους πολέμους εναντίον του Αλή Πασά.
Η πολύτεκνη οικογένεια της Δέσπως, χήρας Γεωργίου Μπότση, μαζί με άλλες 22 οικογένειες γυναικοπαίδων, είχε εγκατασταθεί στο παραθαλάσσιο, πλην ορεινό, αυτό χωριό από την προηγούμενη χρονιά και ύστερα από ειδική άδεια του πολιορκητή του Σουλίου στρατάρχη Βελή Πασά. Θα πέθαιναν από την πείνα και το λιμό που είχε ενσκήψει στους ήδη από το 1800 πολιορκημένους Σουλιώτες. Όμως, μετά την ανατίναξη του Κουγκίου (16 Δεκεμβρίου 1803), μια δύναμη Τούρκων στρατιωτών έφτασε και στη Ρηνιάσα και απαίτησε την αιχμαλωσία τους και την μεταφορά στα Γιάννενα. Κι ενώ οι γιοι της Δέσπως καθώς και οι άντρες του χωριού έλειπαν σε κάποια αποστολή, η ένδοξη Σουλιώτισσα έδωσε την περήφανη απάντηση: «Το Σούλι κι αν προσκύνησε κι αν τούρκεψε η Κιάφα, η Δέσπω αφέντες Λιάπηδες δεν έκανε δεν κάνει», όπως λέει το γνωστό Δημοτικό Τραγούδι. Κλεισμένη «στου Δημουλά τον πύργο» και πριν πιαστεί αιχμάλωτη μαζί με «τις νύφες και τ’ αγγόνια», «δαυλί στο χέρι άρπαξε -ως άλλος Σαμουήλ!- κι όλοι φωτιά γενήκαν». Έτσι η «Γιώργαινα» Δέσπω Μπότση έγινε θρύλος και πέρασε στην αιωνιότητα. Ήταν Χριστούγεννα του 1803. Δεν είναι γνωστή η ηλικία της.
Η τρίτη διάσημη Σουλιωτοπούλα είναι η Λένω Μπότσαρη (κόρη του Νότη). Γεννήθηκε στο Σούλι το 1785. Η Λένω συνδέεται με τις μάχες και τις θυσίες των Σουλιωτών στην ιερά μονή του Σέλτσου της ορεινής Άρτας. Μετά τα φρικτά γεγονότα της Ρηνιάσας και του Ζαλόγγου, κατέφυγαν εκεί όσοι Μποτσαραίοι κατοικούσαν ήδη στο Βουργαρέλι της Άρτας και όσοι γλύτωσαν από τις μάχες και τις αιχμαλωσίες του Ζαλόγου. Ήταν περί τα 1.140 άτομα. Ανάμεσά τους οι οπλαρχηγοί Γερο-Κουτσονίκας και τα αδέρφια Κίτσος και Νότης Μπότσαρης. Μαζί τους ο γιος του Κίτσου δεκατριάχρονος τότε Μάρκος και η κρουσταλλένια Λένω.
Μετά την άρνηση των Σουλιωτών να παραδοθούν και την απόφασή τους να αντισταθούν, ο Αλής έστειλε εναντίον τους ισχυρές στρατιωτικές δυνάμεις. Έδωσε μάλιστα εντολή να του φέρουν τη Λένω, πάση θυσία, στο σαράι του. Η κόρη του Νότη Μπότσαρη ήταν ξακουστή σε όλη την Ήπειρο για την εξυπνάδα και η όμορφιά της. Φαίνεται πως ο Βεζίρης τη λιμπιζόταν και την προόριζε για τη θέση της κυρά Φροσύνης, που την είχε πνίξει στη λίμνη πριν τρία χρόνια. Και βέβαια η πανάξια σουλιωτοπούλα δε θα υπέκυπτε ποτέ στις άνομες και ανήθικες ορέξεις κανενός Τουρκαλβανού και μάλιστα του 63άχρονου τότε γερο – ξεκούτη Τύραννου.
Η Δημοτική μας Μούσα την τραγούδησε κι αυτή όπως της ταίριαζε. Καθώς την απομόνωσαν και την κυνηγούσαν «πέντε τζοχανταραίοι» (επίλεκτοι σωματοφύλακες) η «Λένω πήρε δίπλα τα βουνά, δίπλα τα κορφοβούνια, σέρνει τουφέκι σισανέ κι εγγλέζικα κουμπούρια, έχει και στη μεσούλα της σπαθί μαλαματένιο». Κι ενώ στέρεψαν τα βόλια και τα «ζαγάρια οι παλιότουρκοι» σίμωσαν, έτοιμοι να τη συλλάβουν ζωντανή, έπεσε πρώτη στον φουσκωμένο Αχελώο και την ακολούθησαν πολλές άλλες. Βρισκόμαστε στις 21 Απρίλη του 1804. Η Λένω του Μπότσαρη περνάει στο πάνθεο της Νεότερης Ελληνικής Ιστορίας. Ήταν μόλις 20 χρόνων, πανέμορφη και δροσερή. Σαν παπαρούνα του Απρίλη!
*Βαγγέλης Τσιρώνης
Φιλόλογος - Συγγραφέας
Συνεχίζει στο τιμόνι του Συλλόγου Εργαζομένων ΟΤΑ Θεσπρωτίας
ΘΕΣΠΡΩΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ
Δεκεμβρίου 23, 2023
0
Συνεχίζει στο τιμόνι του Συλλόγου Εργαζομένων ΟΤΑ Θεσπρωτίας
Το νεοεκλεγέν Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου Εργαζομένων ΟΤΑ Θεσπρωτίας, στη συνεδρίαση, που πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 22/12/2023 συγκροτήθηκε σε σώμα και εξέλεξε το προεδρείο του.
Παρόντες ήταν οι κκ Υφαντής Σπυρίδων, Νάτσης Δημήτριος, Σεγγούνη Σοφία, Γκαμπρέλα Ερικέτη από την παράταξη της ΔΑΣ και οι κκ Καπνίση Σουζάνα, Μαραζόπουλος Αθανάσιος, Σταύρου Νικηφόρος από την παράταξη της Ανεξάρτητης κίνησης.
Κατατέθηκαν προτάσεις για τις θέσεις του Προεδρείου, όπως αυτές προβλέπονται από το καταστατικό του Συλλόγου και ακολούθησε ψηφοφορία για καθεμιά ως ακολούθως:
Πρόεδρος: Υφαντής Σπυρίδων (έθεσε υποψηφιότητα και εκλέχθηκε ομόφωνα)
Αντιπρόεδρος: Νάτσης Δημήτριος (έθεσε υποψηφιότητα και εκλέχθηκε ομόφωνα)
Γενικός Γραμματέας: Σεγγούνη Σοφία (έθεσε υποψηφιότητα και εκλέχθηκε ομόφωνα)
Ταμίας: Γκαμπρέλα Ερικέτη (έθεσε υποψηφιότητα και εκλέχθηκε ομόφωνα)
Στις εκλογές που πραγματοποιήθηκαν την Τρίτη 19/12, προέκυψαν τα παρακάτω αποτελέσματα:
|
Εγγεγραμμένοι
|
535 |
ΠΟΣΟΣΤΟ |
|
Ψήφισαν |
496 |
92,70% |
|
Άκυρα λευκά |
5 |
|
|
ΔΑΣ ΟΤΑ |
259 |
52,70% |
|
Αν Κιν |
232 |
47,20% |
|
ΔΑΣ ΟΤΑ |
4 |
ΕΔΡΕΣ |
|
ΑΝ ΚΙΝ |
3 |
ΕΔΡΕΣ |
Ορκίστηκε ο νέος Δήμαρχος Σουλίου και το δημοτικό συμβούλιο (ΦΩΤΟ+ΒΙΝΤΕΟ)
ΘΕΣΠΡΩΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ
Δεκεμβρίου 23, 2023
0
Ορκίστηκε ο νέος Δήμαρχος Σουλίου και το δημοτικό συμβούλιο (ΦΩΤΟ+ΒΙΝΤΕΟ)
Με την παρουσία πλήθους δημοτών και χοροστατούντος του Μητροπολίτη Παραμυθίας Φιλιατών Γηρομερίου και Πάργας κ. Σεραπίων πραγματοποιήθηκε η ορκωμοσία του Δημάρχου, των Δημοτικών - Τοπικών Συμβούλων και Προέδρων του Δήμου Σουλίου, στον ιστορικό χώρο Σουλίου, στο βουλευτήριο Σουλιωτών. Η νέα δημοτική αρχή θα αναλάβει τα καθήκοντα της την 1/1/2024 και θα έχει πενταετή θητεία.
Την εκδήλωση τίμησαν μεταξύ άλλων με την παρουσία τους ο βουλευτής Θεσπρωτίας κ. Βασίλης Γιόγιακας, ο νέος Δήμαρχος Ηγουμενίτσας κ. Νταής Παναγιώτης, οι απερχόμενοι δήμαρχοι Ηγουμενίτσας κ. Ιωάννης Λώλος και Φιλιατών κ. Σπύρος Παππάς, ο δήμαρχος Πάργας κ. Νίκος Ζαχαριάς, ο αστυνομικός διευθυντής Θεσπρωτίας κ. Ιωάννης Παππάς, ο εκπρόσωπος της πυροσβεστικής Θεσπρωτίας Πύραρχος κ. Ευάγγελος Μπέλλος, ο Διοικητής του Τάγματος Εθνοφυλακής Αντισυνταγματάρχης κ. Κωνσταντίνος Κατέρης, ο Λιμενάρχης Ηγουμενίτσας Αντιπλοίαρχος Κωνσταντίνος Κορίζης καθώς και εκπρόσωποι Συλλόγων και φορέων της περιοχής.
Ο νέος δήμαρχος Σουλίου Αθανάσιος Ντάνης, στο χαιρετισμό του εκτός των άλλων σημείωσε ότι «Η απόφαση να γίνει η ορκωμοσία μας εδώ, έχει τη δική της διττή συμβολική σημασία. Καταρχήν συμβολίζει την απόδοση της ιστορικής μνήμης στον αδούλωτο αγώνα των προγόνων μας Σουλιωτών αγωνιστών για την ελευθερία και αφετέρου σηματοδοτεί το ιδιαίτερο ενδιαφέρον μας για την ορεινή και ακριτική περιοχή του Σουλίου».
Επίσης ο νέος δήμαρχος απευθυνόμενος στον Μητροπολίτη Παραμυθίας Φιλιατών Γηρομερίου και Πάργας κ. Σεραπίωνα ανέφερε «Στην κοινή προσπάθεια, προσβλέπουμε και στη δική σας συνεργασία Σεβασμιότατε Μητροπολίτη»
Επιπλέον ο κ. Αθανάσιος Ντάνης σημείωσε «Δέσμευση - διαβεβαίωση και διακήρυξη είναι ότι, ως νέα δημοτική αρχή θα πορευτούμε με γνώμονα πάντα το συμφέρον και την προκοπή του τόπου και των δημοτών μας, τηρώντας με ευλάβεια τις θεμελιακές αρχές της χρηστής διοίκησης της διαφάνειας, της συλλογικότητας, της αμεσότητας και της αποτελεσματικότητας.
Για έναν δήμο Σουλίου αντάξιο του ένδοξου παρελθόντος του με βιώσιμο παρόν, λαμπρό και δημιουργικό μέλλον.
Αυτό που υπόσχομαι είναι ότι θα είμαι δήμαρχος όλων ανεξαίρετα των δημοτών, δεν θα υπάρχουν διακρίσεις και αδικίες και θα εργαστούμε σκληρά, μεθοδικά και με σχέδιο για να εφαρμόσουμε το πρόγραμμα μας».
(Δείτε την τελετή ορκωμοσίας και τις ομιλίες στο παρακάτω βίντεο του paramythia-online.gr)
Γιατί μελαγχολούμε τα Χριστούγεννα; - Της Αγγελικής Τζοβάρα
ΘΕΣΠΡΩΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ
Δεκεμβρίου 23, 2023
0
Γιατί μελαγχολούμε τα Χριστούγεννα; - Της Αγγελικής Τζοβάρα
Ψυχολόγος- ψυχοθεραπεύτρια
Τα Χριστούγεννα θεωρούνται δικαιολογημένα η πιο όμορφη γιορτή του χρόνου, αλλά δυστυχώς όχι για όλους.
Παρόλο που εικόνες αγάπης και χαράς κατακλύζουν κυριολεκτικά τα πάντα γύρω μας, τις οθόνες της τηλεόρασης και των περιοδικών, για ορισμένους ανθρώπους η πραγματικότητα των γιορτών δεν είναι το ίδιο ευχάριστη.
Ανάμεσα στις διάφορες υποχρεώσεις που επιφέρει το κλείσιμο της χρονιάς, των οικογενειακών ζητημάτων, των προσωπικών δυσκολιών αλλά και των κρύων ημερών του χειμώνα, είναι αναμενόμενο κάποιες φορές η εορταστική περίοδος να μην είναι τόσο φωτεινή και ευτυχισμένη. Επιπλέον, η διαρκής υπενθύμιση της ευτυχισμένης ζωής των άλλων, καθιστά περισσότερο επίπονο το γεγονός ότι η χαρά και η αγάπη λείπει από τη ζωή ορισμένων ανθρώπων των οποίων διάφορα προβλήματα που ανέκαθεν υπήρχαν, φαντάζουν αξεπέραστα όπως η απώλεια, οι χωρισμοί, τα διαζύγια, η μοναξιά και διάφορα προβλήματα ψυχικής ή σωματικής υγείας.
Παρακάτω ακολουθούν μερικοί παράγοντες κινδύνου της θλίψης των γιορτών και πώς μπορεί κανείς να την αποφύγει.
Θέτουμε μη ρεαλιστικές προσδοκίες
Ελπίζοντας στις ιδανικές διακοπές όπου όλα θα είναι τέλεια και ονειρικά ενδέχεται να σας απογοητεύσει αν δεν πάνε όλα όπως τα υπολογίζατε. Ειδικότερα όταν πρόκειται για οικογενειακές συγκεντρώσεις, είναι σημαντικό να διαχειριστούμε τις προσδοκίες μας τις γιορτές.
Αν παραδοσιακά οι γιορτές αποτελούν μία κατάσταση διαμάχης ανάμεσα στα μέλη της ευρύτερης οικογένειας ή έχετε πρόσφατα βιώσει την απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου, πιέζοντας την οικογένεια να είναι όλοι σε γιορτινή διάθεση ενώ δεν είναι πάντα εφικτό, μπορεί να οδηγήσει σε απογοήτευση και επιπλέον άγχος. Να σκέφτεστε ότι διαθέτετε κάποιες μέρες άδειας ή το ελπιδοφόρο ξεκίνημα της νέας χρονιάς καθώς και πολλά άλλα, προκειμένου να αντιμετωπίσετε συναισθήματα απώλειας ή θλίψης.
Συνειδητοποιήστε ότι οι γιορτές θα τελειώσουν, χαρείτε και αισθανθείτε ευγνώμονες για ότι έχετε καθώς η ευγνωμοσύνη είναι αρκετές φορές το αντίδοτο στην κατάθλιψη!
Προσπαθείτε να κάνετε πάρα πολλά
Στις γιορτές η πίεση να κάνουμε τα πάντα όπως να σχεδιάσουμε τις τέλειες διακοπές, να οργανώσουμε τα γιορτινά τραπέζια, να είναι όλοι ικανοποιημένοι, να τακτοποιήσουμε τις εκκρεμότητες πριν τελειώσει η χρονιά, μπορεί να οδηγήσουν σε αυξημένο άγχος, κατάθλιψη και κατάρρευση. Η πίεση και ο φόβος του να μην είναι όλα όπως τα έχουμε σχεδιάσει, πυροδοτούν τη θλίψη των γιορτών. Προσπαθήστε να κάνετε όσα θέλετε στο πλαίσιο του δυνατού χωρίς τελειομανία και θυμηθείτε ότι το σημαντικότερο είναι να απολαύσετε αυτές τις μοναδικές μέρες.
Σύγκριση με τους άλλους
Τόσο στην πραγματική ζωή όσο και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, είναι αναπόφευκτο να μην συγκρίνει κανείς τον εαυτό του με τους άλλους τις γιορτινές μέρες. Αν η οικογένειά σας αντιμετωπίζει κάποια προβλήματα, είχατε κάποια τραυματική αλλαγή στη ζωή σας ή οτιδήποτε άλλο σας επηρεάζει, η σύγκριση με τη ζωή των άλλων μόνο θλίψη, ενοχές και απομόνωση θα επιφέρει. Η πραγματικότητα είναι πάντα διαφορετική για τον καθένα μας και προσπαθήστε να εκτιμήσετε όλα εκείνα που διαθέτετε και σκεφτείτε ότι τίποτα δεν είναι μια μόνιμη κατάσταση στη ζωή.
Μην αλλάζετε τις συνήθειές σας
Για αρκετούς από εμάς ο Δεκέμβρης είναι ένας από τους πλέον απαιτητικούς μήνες του χρόνου. Όταν η δουλειά πιέζει, οι κοινωνικές υποχρεώσεις αυξάνονται, συνήθως οι δραστηριότητες που μας χαλάρωναν και μας κρατούσαν υγιείς όπως η γυμναστική, το περπάτημα κ.α. είναι συνήθως τα πρώτα πράγματα που θυσιάζουμε για να προλάβουμε. Επιπροσθέτως στο αυξημένο στρες, έρχεται να προστεθεί η αλλαγή στις διατροφικές μας συνήθειες ή το αλκοόλ που συνήθως εντείνουν το άγχος και τη θλίψη μας. Προσέξτε τον εαυτό σας, μην κάνετε υπερβολές και συνεχίστε τις καθημερινές σας δραστηριότητες.
Βιώνετε συμπτώματα εποχιακής συναισθηματικής διαταραχής
Αν έχετε την τάση να μελαγχολείτε όταν πλησιάζει ο χειμώνας κάθε χρόνο και τα συμπτώματα αυτά δεν μειώνονται αφού περάσουν και οι γιορτές μπορεί να πάσχετε από την εποχιακή συναισθηματική διαταραχή, μια μορφή κατάθλιψης που έρχεται με την αλλαγή των εποχών. Μιλήστε στον ειδικό ψυχικής υγείας για να αντιμετωπίσετε άμεσα αυτό που σας συμβαίνει.
* Η Αγγελική Τζοβάρα είναι ψυχολόγος-ψυχοθεραπεύτρια με έδρα την Ηγουμενίτσα.
Τηλ. επικοινωνίας 6983719069
Μάγδα Τάτση: Το στίγμα της αντιπολιτευτικής τακτικής των «ΟΡΙΖΟΝΤΩΝ ΗΠΕΙΡΟΥ»
ΘΕΣΠΡΩΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ
Δεκεμβρίου 23, 2023
0
Μάγδα Τάτση: Το στίγμα της αντιπολιτευτικής τακτικής των «ΟΡΙΖΟΝΤΩΝ ΗΠΕΙΡΟΥ»
Αγαπητά μέλη του Περιφερειακού Συμβουλίου της Ηπείρου, αξιότιμοι πολίτες και φίλοι,
Είναι μεγάλη τιμή και υπερηφάνεια για εμένα να στέκομαι εμπρός σας σήμερα, στην πρώτη μου εμφάνιση ως εκλεγμένο μέλος του περιφερειακού συμβουλίου της Ηπείρου καθώς και ως πρόεδρος της παράταξης "Ορίζοντες Ηπείρου".
Η διαδρομή μου στις αυτοδιοικητικές διαδικασίες ξεκίνησε το 2019 με την αρχική συμμετοχή μου στο ψηφοδέλτιο των “Οριζόντων Ηπείρου”. Μία παράταξη, η οποία χαρακτηρίζεται για την υπερβατικότητα και τη θεσμικότητά της. Ακολούθησε η ανάδειξη μου σε αντιπρόεδρο της παράταξης, η κάθοδος μου στην κεντρική πολιτική σκηνή, με την αμέριστη στήριξη των “Οριζόντων Ηπείρου” και τελικά η ανάληψη της προεδρίας της παράταξης, μετά την αποχώρηση του ιδρυτή της, Σπύρου Ριζόπουλου.
Η διαδικασία της μετάβασης αυτής πραγματοποιήθηκε με καθαρό και υποδειγματικό τρόπο, καταδεικνύοντας το γεγονός ότι οι “Ορίζοντες Ηπείρου” αποτελούν μια πανελλαδική πρωτοτυπία ανεξάρτητης αυτοδιοικητικής παράταξης με αρχές, αξίες αλλά και συνεκτικές προτάσεις και πολιτικές, οι οποίες μάλιστα δικαιώνονται καθημερινά στην πράξη.
Σας υπενθυμίζω ότι είχαμε προβλέψει την απώλεια του δρόμου Γιάννενα- Κακκαβιά καθώς και την απώλεια της σύνδεσης της Ιονίας Οδού με την Πρέβεζα.
Την καταστροφή στο Μαυρολάγκαδο και πρόσφατα στο Τέροβο.
Τα πρόστιμα του ΥΠΕΚΑ στην Περιφέρεια για την καταστροφή στο Λούρο.
Τα πρόστιμα εκατομμυρίων για την κακοδιαχείριση στον τομέα των απορριμμάτων.
Το τέλος του φυσικού αερίου πριν καν έρθει στην Ήπειρο.
Μιλήσαμε για όλα προεκλογικά. Προτείναμε λύσεις για όλα. Διαμορφώσαμε προτάσεις οι οποίες αν και λοιδορήθηκαν σε τοπικό επίπεδο, υιοθετήθηκαν από το Υπουργείο Υποδομών, όπως είναι το μητρώο γεφυριών και η διαμόρφωση συνολικής εθνικής στρατηγικής για την ανάπτυξη και νέων τοποθεσιών που θα μπορούσαν να αναβαθμιστούν από τα τελεφερίκ, πέρα από το Οροπέδιο Λασιθίου. Δυστυχώς, λόγω της δική μας ολιγωρίας απωλέσαμε την ευκαιρία να ξεκινήσει από την Ήπειρο αυτή η διαδικασία.
Οι Ορίζοντες Ηπείρου δικαιώθηκαν σε όλα πριν καν λήξει η παρούσα θητεία!!!!
Η στιγμή αυτή αντιπροσωπεύει την αρχή ενός νέου κεφαλαίου στην πολιτική μας δράση, αλλά είναι επίσης και μια υπενθύμιση της μεγάλης ευθύνης που αναλαμβάνουμε να εκπροσωπήσουμε τα συμφέροντα των συμπολιτών μας καθώς και να προωθήσουμε μια ποιοτική αντιπολιτευτική πολιτική.
Σήμερα, ως Πρόεδρος της περιφερειακής παράταξης "Ορίζοντες Ηπείρου", μαζί με τους εκλεγμένους συμβούλους μας, τον Σπύρο Υφαντή και τον Δημήτρη Βασιλάκη, αναλαμβάνω την ευθύνη να εκπροσωπήσω τις φωνές όλων των Ηπειρωτών, που αναζητούν μια σκληρή αλλά ταυτόχρονα δίκαιη και εποικοδομητική κριτική στη διακυβέρνηση.
Η αντιπολίτευσή μας θα είναι τεκμηριωμένη, με επιχειρήματα και πάνω απ' όλα, στηριγμένη στην αγάπη μας για την Ήπειρο και τους ανθρώπους της.
Σε μια εποχή που απαιτεί δύναμη, αλλά και ευαισθησία, δεσμευόμαστε να προασπίζουμε τα δικαιώματα και τα συμφέροντα όλων, παλεύοντας για μια κοινωνία που θα είναι δίκαιη, ισότιμη και προοδευτική.
Είμαστε εδώ για να ακούσουμε, να ενώσουμε και να προάγουμε την αλλαγή που απαιτείται για να αναδείξουμε το πραγματικό δυναμικό της περιοχής μας, η οποία δυστυχώς έχει εγκλωβιστεί εδώ και χρόνια στη στασιμότητα και το τέλμα.
Μη λησμονούμαι πως η Ήπειρος διαθέτει όλες τις προδιαγραφές για να είναι μια από τις πλέον παραγωγικές, εξωστρεφείς και καινοτόμες περιφέρειες της Ελλάδας.
Αντί για αυτό, η Ήπειρος παρακμάζει, είναι -επί δεκαετίες- όμηρος της μετριότητας, της στασιμότητας, της ανεργίας και της φτώχειας. Αδυνατεί να παρακολουθήσει τις νέες οικονομικές και τεχνολογικές εξελίξεις.
Η θλιβερή πρωτιά μας στην ανεργία και η σταθερή -ουραγός- κατάταξή μας στους δείκτες φτώχειας στην Ε.Ε. αποτυπώνει καθαρά το αδιέξοδο στο οποίο έχουμε περιέλθει.
Συνάμα η Ήπειρος κατακτά μία δυσάρεστη πρωτιά, καθώς διαθέτει τον μεγαλύτερο δείκτη φαινομένων διαφθοράς σε ολόκληρη την Ευρώπη, γεγονός που δημιουργεί έντονο προβληματισμό για τον τρόπο και τις μεθόδους διαχείρισης των πραγμάτων, αλλά ταυτόχρονα θίγει και την περηφάνια όλων των Ηπειρωτών.
Η αντιπολιτευτική μας πολιτική δεν είναι απλά μια διαφορετική προσέγγιση, αλλά μια υπόσχεση για ένα καλύτερο αύριο. Θα επιδιώξουμε την αποτελεσματική διαχείριση των πόρων, την υποστήριξη της εκπαίδευσης και της υγείας, καθώς και την προώθηση της αειφορίας και της καινοτομίας ισότιμα για όλους ανεξαιρέτως και όχι για τους λίγους και εκλεκτούς.
Ως αντιπολίτευση η κριτική μας θα είναι σκληρή, αλλά πάντα δίκαιη, βασιζόμενη σε συγκεκριμένα επιχειρήματα και τηρώντας τις αξίες της διαφάνειας και της αξιοκρατίας. Δεν θα αφήσουμε τίποτα να περάσει απαρατήρητο. Ο σκοπός μας είναι η προαγωγή του κοινού καλού, η διαφύλαξη των δικαιωμάτων των πολιτών και η διασφάλιση μιας δίκαιης και αποτελεσματικής διακυβέρνησης.
Θα συνεχίσουμε να εργαζόμαστε άοκνα με πάθος, αφοσίωση και ανοικτό μυαλό.
Κλείνοντας, θα ήθελα για ακόμη μια φορά να ευχαριστήσω από καρδιάς καθεμιά και καθένα από εσάς που μας εμπιστευτήκατε και μας τιμήσατε με την ψήφο σας.
Με αταλάντευτες και αδιαπραγμάτευτες αρχές μας την αξιοκρατία, τη διαφάνεια, το σεβασμό στον πολίτη και τις ανάγκες τις κοινωνίας, με οδηγό τον ηθικό και αξιακό μας κώδικα, προχωράμε με όλες μας τις δυνάμεις, οραματιζόμενοι την αλλαγή της Ηπείρου μας σε έναν τόπο στον οποίο αξίζει να ζεις και να δημιουργείς.
Σας εύχομαι χαρούμενα κι ευτυχισμένα Χριστούγεννα.
Το νέο έτος να είναι γεμάτο υγεία, αγάπη, χαρά και ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο.
Σας ευχαριστώ πολύ.
Γιορτινό μήνυμα από τους "Θεσπρωτικούς αντίλαλους"
ΘΕΣΠΡΩΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ
Δεκεμβρίου 23, 2023
0
Γιορτινό μήνυμα από τους "Θεσπρωτικούς αντίλαλους"
Οι "Θεσπρωτικοί αντίλαλοι" εύχονται στους αναγνώστες τους και σε όλο τον κόσμο καλές γιορτές με υγεία και χαρές!
Ευχόμαστε αυτές οι γιορτινές μέρες να αποτελέσουν μια ευχάριστη ανάπαυλα στις αντίξοες καταστάσεις που ζούμε και να επιστρέψουμε μετά τις γιορτές σε μια καθημερινότητα όπου θα επικρατήσει η λογική, η αλληλεγγύη και η αδελφοσύνη.
Κι επειδή δεν προβλέπεται να γίνουν αυτά με ευχές, ας γεμίσουμε εσωτερική δύναμη να τα διεκδικήσουμε...!
Καλές γιορτές!!!










.jpg)
.jpg)







