Κυριακή 22 Μαΐου 2022
Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε το 2ο Παιδικό Φεστιβάλ Παραδοσιακών Χορών στον οικισμό Εθν. Αντίστασης (+ΦΩΤΟ)
ΘΕΣΠΡΩΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ
Μαΐου 22, 2022
0
Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε το 2ο Παιδικό Φεστιβάλ Παραδοσιακών Χορών στον οικισμό Εθν. Αντίστασης (+ΦΩΤΟ)
Το 2ο Παιδικό Φεστιβάλ Παραδοσιακών χορών πραγματοποιήθηκε… επιστρέφοντας στην «κανονική ζωή μας», στηρίζοντας την παράδοση και τα έθιμά μας!
Μια εκδήλωση, που δεν μπορέσαμε να πραγματοποιήσουμε τα τελευταία δύο χρόνια, λόγω πανδημίας, αλλά δεν τη ξεχάσαμε, πώς άλλωστε να την ξεχάσουμε όταν στην εξέδρα βρίσκονται τα παιδιά μας και χορεύουν τα παραδοσιακά μας τραγούδια.
Την υπέροχη αυτή βραδιά άνοιξε η παραδοσιακή μουσική χορωδία του συλλόγου μας, που οι φωνές τους μας καθήλωσαν! Σειρά πήραν τα παιδικά χορευτικά τμήματα των συλλόγων που η εμφάνισή τους ήταν άψογη!
Η παρουσίαση της κ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ Κωνσταντίνας, μας κέντρισε το ενδιαφέρον και η τιμητική απονομή στον Πολιτιστικό Σύλλογο Νέας Σελεύκειας για τα 100 χρόνια από τη μικρασιατική καταστροφή, μας συγκίνησε!
Η παρουσία του Ερυθρού Σταυρού και του καρδιολόγου κ. ΒΕΝΕΤΗ Δημήτριου, μας παρείχε ένα αίσθημα σιγουριάς και ασφάλειας.
Η ανιδιοτελή και εθελοντική βοήθεια των μελών του συλλόγου μας, του κόσμου της γειτονιάς μας, υπήρξε καθοριστική για την επιτυχία του φεστιβαλ.
Οι χορηγοί μας στάθηκαν δίπλα μας.
Συνδιοργανωτές στην προσπάθεια αυτή είχαμε την Π.Ε. Θεσπρωτίας, τον Δήμο Ηγουμενίτσας και το ΠΑΚΠΠΟ του Δήμου Ηγουμενίτσας.
Ευχαριστούμε θερμά όλους τους προαναφερόμενους γιατί χωρίς αυτούς τίποτα δεν θα ήταν ίδιο.
Ευχαριστούμε όλους τους συλλόγους που μας τίμησαν με την παρουσία τους και ιδιαιτέρως τον Πολιτιστικό Σύλλογο Λιβαδειάς «Άγιος Κοσμάς», που δεν υπολόγισε την απόσταση και βρέθηκε κοντά μας.
Τέλος το Δ.Σ. του συλλόγου μας εκφράζει τις ευχαριστίες του και στους τοπικούς φορείς που βρέθηκαν κοντά μας!
Ηγουμενίτσα: Ζωγράφισαν ενάντια στον πόλεμο
ΘΕΣΠΡΩΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ
Μαΐου 22, 2022
0
Ηγουμενίτσα: Ζωγράφισαν ενάντια στον πόλεμο
Μεγάλο πλήθος μικρών και μεγάλων συμμετείχε στην εκδήλωση, "Ζωγραφίζουμε ενάντια στον πόλεμο" που οργάνωσε το Εργατικό Κέντρο Θεσπρωτίας στην πλατεία Δημαρχείου στην Ηγουμενίτσα την Παρασκευή 20/5 το απόγευμα.
Από την μεριά του Δ.Σ. του ΕΚΘ καλωσόρισε τους μικρούς ζωγράφους ο Γ. Πέτσης ο οποίος και ευχαρίστησε τους συμμετέχοντες και αυτούς που βοήθησαν να στηθεί η αντιπολεμική αυτή εκδήλωση.
Τα παιδιά με όρεξη και μεράκι εκφράστηκαν με τις ζωγραφιές τους ενώ τα μεγάφωνα του ΕΚΘ έπαιζαν αντιπολεμικά τραγούδια.
Σάββατο 21 Μαΐου 2022
Μ. Κάτσης: "Να δοθούν άμεσα οι ενισχύσεις σε όλους τους παραγωγούς μανταρινιών της Θεσπρωτίας"
ΘΕΣΠΡΩΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ
Μαΐου 21, 2022
0
Μ. Κάτσης: "Να δοθούν άμεσα οι ενισχύσεις σε όλους τους παραγωγούς μανταρινιών της Θεσπρωτίας"
Ερώτηση προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων κατέθεσε ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία, ζητώντας να δοθεί άμεσα η κρατική ενίσχυση των 70 ευρώ ανά στρέμμα σε όλους τους παραγωγούς μανταρινιών της Θεσπρωτίας, καθώς σχεδόν τα μισά στρέμματα από τις καλλιέργειες του Νομού έμειναν εκτός. Ο Μάριος Κάτσης έκανε την ακόλουθη δήλωση για το θέμα:
«Μάταια οι παραγωγοί μανταρινιών της Θεσπρωτίας περιμένουν από την κυβέρνηση να τους βοηθήσει, τόσο με τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετώπισαν κατά τη διάρκεια της πανδημίας, όσο και με την ακαρπία και την τεράστια ακρίβεια που έχει εκτοξεύσει σε μη βιώσιμα επίπεδα το κόστος παραγωγής.
Έχοντας φτάσει στα μισά του 2022, η κυβέρνηση με το γνωστό πανηγυρικό ύφος της, ανακοίνωσε ότι θα ενισχύσει τους παραγωγούς με 70 ευρώ ανά στρέμμα, για τις οικονομικές ζημιές που υπέστησαν λόγω πανδημίας το 2020! Όμως ακόμα και σε αυτή την ανακοίνωση δεν είπε όλη την αλήθεια στους παραγωγούς, επιφυλάσσοντας τους άλλη μία δυσάρεστη έκπληξη.
Τα μισά σχεδόν στρέμματα καλλιέργειας μανταρινιών της Θεσπρωτίας έμειναν εκτός ενίσχυσης, με την παράλογη δικαιολογία ότι στις δηλώσεις ΟΣΔΕ του 2020 δεν είχαν δηλωθεί ως μανταρίνια ποικιλίας Κλημεντίνη αλλά ως μανταρίνια σκέτο!
Μετά τη θύελλα αντιδράσεων που υπήρξε από τον αγροτικό κόσμο της περιοχής μας, ακούσαμε πως ο Υπουργός δεσμεύτηκε τηλεφωνικά ότι θα δώσει λύση στο πρόβλημα, που αυτός βέβαια εσκεμμένα δημιούργησε. Και λέω εσκεμμένα, γιατί δεν μπορώ να πιστέψω ότι ο Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης μαζί με τον Υπουργό Οικονομικών, έκαναν δύο ολόκληρα χρόνια να εκδώσουν μία κοινή υπουργική απόφαση που «κατά λάθος» αφήνει εκτός ενίσχυσης τα μισά στρέμματα μανταρινιών της Θεσπρωτίας.
Επειδή από λόγια και δεσμεύσεις του αέρα έχουν χορτάσει οι αγρότες της Θεσπρωτίας, οι οποίοι αδυνατούν πλέον να επιβιώσουν. Κατέθεσα Ερώτηση προς τον αρμόδιο Υπουργό, όπου ζητώ να δεσμευτεί επίσημα πως θα δοθεί άμεσα η ενίσχυση σε όλους τους παραγωγούς μανταρινιών της Θεσπρωτίας, όπως είναι και το αυτονόητο. Η κοροϊδία που εισπράττουν οι αγρότες της Θεσπρωτίας από την κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη κάθε λίγο και λιγάκι, πρέπει επιτέλους να σταματήσει, και θα σταματήσει καθώς οι μέρες της είναι πλέον μετρημένες.
Ακολουθεί ολόκληρο το κείμενο της Ερώτηση όπως κατατέθηκε στη Βουλή:
ΕΡΩΤΗΣΗ
Προς τον κ. Υπουργό Αγροτικής ανάπτυξης και Τροφίμων
ΘΕΜΑ: «Εκτός κρατικής ενίσχυσης έμειναν τα μισά σχεδόν στρέμματα από τις καλλιέργειες μανταρινιών της Θεσπρωτίας»
Με την πρόσφατη Κ.Υ.Α. με αριθμό 395/67916/14-3-2022 (ΦΕΚ Β' 1332), ορίστηκε κρατική ενίσχυση με την μορφή άμεσης επιχορήγησης στους παραγωγούς μανταρινιών ποικιλίας Κλημεντίνη σε όλη την Επικράτεια, λόγω των οικονομικών προβλημάτων που τους δημιούργησε η έξαρση της πανδημίας. Το ύψος της ανέρχεται σύμφωνα με την εν λόγω Κ.Υ.Α. στα 70 ευρώ ανά στρέμμα καλλιέργειας.
Στη Θεσπρωτία όπου καλλιεργούνται περίπου 12.000 στρέμματα με μανταρίνια, στην συντριπτική τους πλειοψηφία μάλιστα ποικιλίας Κλημεντίνη, σχεδόν τα μισά από αυτά έμειναν εκτός ενίσχυσης. Ο λόγος είναι ότι στις Δηλώσεις Ενιαίας Ενίσχυσης (ΟΣΔΕ) για το έτος 2020, οι καλλιέργειες αναγράφονται ως μανταρίνια και όχι ως μανταρίνια ποικιλίας Κλημεντίνη όπως ορίζει η πρόσφατη Κ.Υ.Α.
Το πρόβλημα λοιπόν δημιουργείται, εξαιτίας της ρητής αναφοράς της Κ.Υ.Α. μόνο στα μανταρίνια ποικιλίας Κλημεντίνη, και στην απουσία κάθε πρόβλεψης για περιπτώσεις όπως αυτές της Θεσπρωτίας, όπου οι παραγωγοί καλλιεργούν ως επί το πλείστον την εν λόγω ποικιλία, αλλά αυτό δεν εξειδικεύτηκε στις δηλώσεις ΟΣΔΕ που έκαναν το 2020.
Επειδή χιλιάδες στρέμματα καλλιέργειας μανταρινιών στη Θεσπρωτία έμειναν εκτός ενίσχυσης, παρά το γεγονός μάλιστα ότι στη συντριπτική τους πλειοψηφία είναι ποικιλίας Κλημεντίνη
Επειδή οι παραγωγοί μανταρινιών στη Θεσπρωτία, έπειτα από δύο χρόνια πανδημίας, από ακαρπία, και σήμερα με την εκτίναξη των τιμών στα λιπάσματα, τα φυτοφάρμακα και τα καύσιμα, βρίσκονται πλέον σε οριακό σημείο επιβίωσης
Ερωτάται ο αρμόδιος Υπουργός
- Ποιες άμεσες ενέργειες θα γίνουν, ώστε να λάβουν την κρατική ενίσχυση ύψους 70 ευρώ ανά στρέμμα, οι παραγωγοί των μισών σχεδόν στρεμμάτων από τις καλλιέργειες μανταρινιών της Θεσπρωτίας, που έμειναν άδικα εκτός επιχορήγησης;
Ο ερωτών Βουλευτής
Κάτσης Μάριος
Τροχαίο ατύχημα με τραυματισμό στην Ηγουμενίτσα
ΘΕΣΠΡΩΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ
Μαΐου 21, 2022
0
Τροχαίο ατύχημα με τραυματισμό στην Ηγουμενίτσα
Τροχαίο ατύχημα σημειώθηκε, πρωινές ώρες σήμερα, επί της νέας παραλιακής Ηγουμενίτσας, όταν ΙΧΕ όχημα με οδηγό έναν 43χρονο ημεδαπό, συγκρούστηκε με Ι.Χ.Ε. όχημα, με οδηγό μία 47χρονη ημεδαπή.
Αποτέλεσμα της σύγκρουσης ήταν ο τραυματισμός της 47χρονης, η οποία μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο όχημα του ΕΚΑΒ αρχικά στο Κέντρο Υγείας Ηγουμενίτσας για την παροχή των πρώτων βοηθειών και στη συνέχεια στο Γενικό Νοσοκομείο Φιλιατών για περαιτέρω εξετάσεις.
Προανάκριση διενεργείται από το Κεντρικό Λιμεναρχείο Ηγουμενίτσας.
Παρασκευή 20 Μαΐου 2022
Πέμπτη 19 Μαΐου 2022
Πώς θα κατανοήσουν οι γονείς την εφηβεία και θα προωθηθεί η σχέση με τα παιδιά τους; - Της Αγγελικής Τζοβάρα
ΘΕΣΠΡΩΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ
Μαΐου 19, 2022
0
Πώς θα κατανοήσουν οι γονείς την εφηβεία και θα προωθηθεί η σχέση με τα παιδιά τους; - Της Αγγελικής Τζοβάρα
Γράφει η Τζοβάρα Αγγελική,
Ψυχολόγος- ψυχοθεραπεύτρια*
Η εφηβεία ως μία μεταβατική διαδικασία από την παιδική ηλικία στην ενήλικη ζωή χαρακτηρίζεται από συναισθηματική ένταση καθώς κάθε συναίσθημα βιώνεται από τον έφηβο στον υπερθετικό βαθμό, έχει αφηρημένη σκέψη, προβληματίζεται έντονα για μια σειρά θεμάτων ενώ ταυτόχρονα έχει να διαχειριστεί τις ραγδαίες σωματικές αλλαγές που συντελούνται, όπως η αλλαγή στο ύψος, το βάρος, τις λειτουργίες των οργάνων του, με κυριότερη εξ αυτών την ωρίμανση της γενετήσιας λειτουργίας του.
Πιο συγκεκριμένα, ο έφηβος επιζητά την αυτονομία του, παρουσιάζει μια άρνηση σχεδόν για όλα, εμφανίζει μια τάση για απομόνωση, είναι υπερευαίσθητος ενώ θίγεται και προσβάλλεται εύκολα.
Οι γονείς ως μάρτυρες αυτής της ιδιάζουσας συμπεριφοράς συνήθως εμφανίζονται επικριτικοί και χαρακτηρίζουν τον έφηβο, προσπαθώντας να ερμηνεύσουν τη συμπεριφορά του. Μερικές από τις αντιδράσεις των γονέων αναφέρονται παρακάτω:
- Κριτικάρουν, χαρακτηρίζουν, ερμηνεύουν
- Δίνουν εντολές, διαταγές
- Προειδοποιούν, επιπλήττουν
- Παραινούν, ηθικολογούν, διδάσκουν
- Συμβουλεύουν, προσφέρουν έτοιμες λύσεις
- Αποφασίζουν εκείνοι, έχουν τον έλεγχο
Αυτές οι αντιδράσεις των γονέων αποτυπώνονται σε μερικές εκφράσεις που χρησιμοποιούν κατά καιρούς οι γονείς σε καθημερινούς διαλόγους με τα παιδιά τους όπως:
- Είσαι κακομαθημένο παιδί!
- Θα με πεθάνεις!
- Κανένα παιδί δεν το κάνει αυτό!
- Τα άλλα παιδιά είναι πιο… σε αντίθεση με σένα…
- Τα καλά παιδιά δεν το κάνουν αυτό.
- Σου αρέσει να με νευριάζεις!
- Θέλεις να σου δώσουμε λίγη προσοχή
Όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό, γονείς και έφηβοι βρίσκονται σε «πόλεμο» μεταξύ τους για το ποιού η γνώμη θα επικρατήσει, με αποτέλεσμα τα παιδιά να αντιστέκονται και να αισθάνονται ότι οι γονείς τους δεν τα εμπιστεύονται. Οι επιπτώσεις αυτού του καθημερινού κλίματος, οδηγεί σε επιπτώσεις για τους εφήβους αφού έχουν χαμηλό κίνητρο να εκτελέσουν οποιαδήποτε δραστηριότητα. Το μοτίβο που επικρατεί και στις δύο πλευρές, είναι να χρησιμοποιείται πρώτα η πειθώ και όταν αποτύχει τότε ασκείται εξουσία και δύναμη. Κατά συνέπεια, υπάρχουν νικητές και ηττημένοι..
Όταν οι γονείς προσφέρουν έτοιμες λύσεις στα παιδιά εκείνα εμφανίζουν χαμηλό κίνητρο ως προς την εκτέλεση της λύσης, απλά συμμορφώνονται έχοντας έκδηλο το φόβο της τιμωρίας ή της αποδοκιμασίας από πλευράς των γονέων και τελικά κάνουν αυτό που πρέπει και τίποτα περισσότερο. Όταν υπάρχει νικητής στον «πόλεμο», οι έφηβοι μαθαίνουν πως με άσκηση εξουσίας, θυμού και δύναμης παίρνει τελικά κάποιος αυτό που θέλει, συνεπώς γίνονται εγωκεντρικοί, απαιτητικοί και αισθάνονται πως δεν τους αγαπούν.
Οι γονείς καλούνται να μπουν στη θέση του παιδιού τους, να βρουν μαζί τη λύση που θα ικανοποιεί και τις δύο πλευρές, να δουν τα πράγματα με ενσυναίσθηση από την οπτική των παιδιών τους, να είναι διορατικοί και να τα βοηθήσουν να αντιληφθούν πως ο εσωτερικός τους κόσμος είναι σημαντικός και ταυτόχρονα τα εκτιμούν και τα αποδέχονται. Με τον τρόπο αυτό, ο έφηβος θα καταλάβει ότι εισακούγεται, θα αποκτήσει κίνητρο και δέσμευση ως προς την εκτέλεση μιας απόφασης αφού θα συμμετέχει και ο ίδιος σε αυτήν. Μέλημα των γονέων θα πρέπει να είναι μεταξύ άλλων, η απόκτηση υπευθυνότητας εφόδιο απαραίτητο για την ενηλικίωσή του.
Βιβλιογραφία: Thomas Gordon, Τα μυστικά του αποτελεσματικού γονέα, εκδόσεις Κάκτος, Αθήνα
* Η Αγγελική Τζοβάρα είναι ψυχολόγος-ψυχοθεραπεύτρια με ειδίκευση στη γνωσιακή-συμπεριφοριστική ψυχοθεραπεία, τη θεραπεία σχημάτων και τη θεραπεία ζεύγους με έδρα την Ηγουμενίτσα, τηλ. επικοινωνίας 6983719069
Η αδικία που παραμένει για τα Σουλιωτοχώρια - Του Βαγγέλη Τσιρώνη
ΘΕΣΠΡΩΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ
Μαΐου 19, 2022
0
Η αδικία που παραμένει για τα Σουλιωτοχώρια - Του Βαγγέλη Τσιρώνη
Του Βαγγέλη Τσιρώνη
Φιλολόγου - Συγγραφέα
Φέτος, στις 29 Μαΐου του 2022, θα γιορτάσουμε ακόμη μια φορά πάνω στο ηρωικό Σούλι την 219η επέτειο του ολοκαυτώματος του Κουγκίου (Δεκέμβριος 1803) από τον καλόγερο Σαμουήλ. Με αφορμή το συγκλονιστικό αυτό γεγονός για τη νεότερη Ελλάδα, θεώρησα χρέος μου να αναφερθώ στη στάση που κράτησαν τα χρόνια εκείνα της σουλιώτικης εποποιίας τα τέσσερα διπλανά, προς βορρά και στο ίδιο λεκανοπέδιο ευρισκόμενα Σουλιωτοχώρια: τον Αυλότοπο (τότε Γλαβίτσα), το Τσαγγάρι (όπως και τότε), τους Κουκουλιούς (όπως και τότε) και τη Φροσύνη (τότε Κορίστιανη).
Είναι αλήθεια πως για τα χωριά αυτά δεν καταγράφεται, στο βαθμό τουλάχιστον που θα ήταν ιστορικά δίκαιο, ο ρόλος τους στους κατά καιρούς αγώνες των Σουλιωτών εναντίων των τουρκαλβανικών και τουρκικών στρατευμάτων και ειδικότερα στη διάρκεια των αγώνων εναντίον του Αλή Πασά (1792 -1803). Έτσι έχει διαμορφωθεί σε μεγάλο βαθμό και σε πολλούς η αντίληψη πως τα χωριά αυτά ήταν απλά φόρου υποτελή και υποχείρια των Σουλιωτών, δίχως καμία άλλη συνεισφορά.
Ασφαλώς πρόκειται για μια λαθεμένη και αντιιστορική άποψη την οποία θεώρησα σωστό και δίκαιο να προσπαθήσω να αποκαταστήσω με το παρόν άρθρο μου:
1) Μετά την οθωμανική κυριαρχία στην Αλβανία και την Ήπειρο -επομένως και στη Θεσπρωτία- στα 1431-32 (ως γνωστόν η Κωσταντινούπολή έπεσε λίγο αργότερα, στα 1453), η κοιλάδα των σημερινών Σουλιωτοχωριών πέραν του όποιου καταβαλλόμενου φόρου υποτελείας, στην ουσία έμεινε απάτητη από τον κατακτητή. Όταν αργότερα (ανάμεσα στα 1500 και 1600, όπως αναφέρουν σχεδόν όλες οι ιστορικές πηγές,) ανέβηκαν οι Σουλιώτες στο Σούλι λόγω του ανυπότακτου χαρακτήρα τους, η κοιλάδα αυτή γίνεται το καταφύγιο όσων είχαν ελεύθερο φρόνημα και «ο πυρήνας λευτεριάς» από τους αρματωλούς της περιοχής (π.χ. Μαλάμος).
2) Τη συνεργασία και τη συντροφικότητα Σκαπετινών και Σουλιωτών επιβεβαιώνει η μαρτυρία του ιστορικού Λαμπρίδη ότι οι «εκ μεταναστεύσεως» Σουλιώτες «προ αμνημονεύτων χρόνων, επιγαμίας (=γάμους) συνήπταν και συνεχρωτίζοντο…» με τους «Παρασουλιώτες» όπως ονομάζει τους Σκαπετινούς των παραπάνω χωριών. Έτσι τα Σκάπετα, δηλ. τα τέσσερα παραπάνω Σουλιωτοχώρια, ήταν η προς «βορράν προέκταση και πυρήνας του Σουλίου» και τα χωριά που «γεννούσαν νυφάδες για τα Σουλιωτόπουλα και μανάδες για τα παιδιά τους». Μάλιστα στα «Απομνημονεύματα» του Τσαγγαριώτη αγωνιστή του 1821 Γερο-Σουλιώτη (Σπύρου Τζίπη) αναφέρεται πως οι τρεις από τις τέσσερις κόρες του παππού του Σπύρου Τζίπη παντρεύτηκαν παλικάρια στο Σούλι.
3) Εάν δεν υπήρχε αυτή η αγαστή συνύπαρξη και συνεργασία Σουλιωτών και Σκαπετινών, είναι βέβαιο πως οι Σουλιώτες θα είχαν εκδιώξει τους κατοίκους του λεκανοπεδίου (όπως ίσως έγινε με τους Σαμονιβιώτες) οι οποίοι και βρίσκονταν εκεί πολύ παλαιότερα από αυτούς και βέβαια θα είχαν επεκτείνει την κυριαρχία τους στα εδάφη τους που ήταν και πιο ομαλά και πιο εύφορα από τον βραχώδη τόπο τους. Σημειωτέον πως οι Σκαπετινοί βρίσκονταν ήδη εκεί πριν από την «ανάβαση» των Σουλιωτών, αποδεικνύουν οι τάφοι και άλλα σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα στη θέση Λαγγιώτες, Άγιος Γεώργιος («Αγιώρης») και στη θέση «Αυλότοπος» στην περιοχή ανάμεσα στα χωριά Αυλότοπος και Κουκουλιοί. Ακόμη αρχαιολογικά ευρήματα -κάστρο, σιδερένια σαΐτα κλπ- βρέθηκαν στη Φροσύνη και «σπασμένα αρχαία πιθάρια» κλπ στη θέση «Μπογδάνο» στους Κουκουλιούς και αλλού. Μάλιστα σύμφωνα με την παράδοση οι κάτοικοι της περιοχής Λαγγιώτες μετοίκησαν στον σημερινό Αυλότοπο μετά την Ρωμαική κατάκτηση και καταστροφή της περιοχής (167 π. Χ.) ή για τον λόγο ότι στους «Λαγγγιώτες» (από το Λογγιώτες < λόγγος =πυκνό δάσος) υπήρχαν πολλά φίδια. Ακόμη η προ-ύπαρξη ύπαρξη των Σκαπετοχωριών, μη εξαιρουμένης της Σανονίβας, αποδεικνύεται από τα σλάβικα ονόματά τους. (Όπως είναι ιστορικά γνωστό οι Σλάβοι κατέλαβαν ολόκληρη την Ήπειρο σε μια από τις επελάσεις τους στην Ήπειρο περί το 611 και 612 μ. Χ. Δηλ. χίλια περίπου χρόνια πριν τους Σουλιώτες). -Μόνο για το χωριό «Κουκουλιοί» δεν επιβεβαιώνεται η σλαβική του προέλευση.
4) Στα χρόνια των αγώνων εναντίον του Αλή Πασά (1792-1803) οι πολέμαρχοι και άλλοι ήρωες αγωνιστές των τεσσάρων αυτών σουλιωτοχωριών πολέμησαν δίπλα στους Σουλιώτες. Κάποιοι μάλιστα μετοίκησαν στο Σούλι για την άμεση συμμετοχή, την από κοινού λήψη των αποφάσεων και την καλύτερη οργάνωση των πολεμικών τους επιχειρήσεων. Πρόκειται για τους γνωστούς πολέμαρχους και ταυτόχρονα αρχηγούς φαρών Μαλάμο, Κάσκαρη και Μπέκα από τη Γλαβίτσα (Αυλότοπος), τον Σπύρου Τζίπη και το πρωτοπαλίκαρο του Φώτου Τζαβέλα Θανάση Ζαχαριά από το Τσαγγάρι, τον Γιώργο Μπαφέτζη από τους Κουκουλιούς (έπεσε μαχόμενος στη μάχη της Βρυτζάχας στα 1800) καθώς και τους Φάφα ή Φράγκο, Γούση (Γεώργιο) Μπούσμπο και το γιό του Πήλιο (Σπύρο) Γούση Μπούσμπο (τον οποίο μόνος ο ιστορικός Περαιβός αποκαλεί άδικα «προδότη» κι ας έπεσε ηρωικά στην έξοδο του Μεσολογγίου (1826).
5) Στα χρόνια εκείνα τα Σκάπετα γίνονται το «μάτι και το αυτί» του Σουλίου από τη βορρινή πλευρά, αλλά και ένοπλη δύναμη που κάλυπτε τα νώτα του από την πλευρά εκείνη που ήταν και η πιο επικίνδυνη, αφού από εκεί γινόταν το πιο συχνό και πιο προσβάσιμο πέρασμα των στρατευμάτων του Αλή Πασά. «Έτσι εξηγείται και η με κάθε τρόπο και μέσο ενίσχυση των Σουλιωτών από τους Σκαπετινούς σε είδη από τα παραγόμενα προϊόντα τους για τη λύση του επισιτιστικού προβλήματος σε περιόδους εκρηκτικής αύξησης του σουλιώτικου πληθυσμού». Σε μια μάλιστα συμφωνία που συνάπτουν οι Σουλιώτες καπεταναίοι με τους Σκαπετινούς κατοίκους για επισιτιστική και οικονομική βοήθεια τους αποκαλούν «αδέρφια μας». Αδιάψευστοι εξάλλου και ζωντανοί μάρτυρες αντίστασης των τεσσάρων Σουλιωτοχωριών είναι οι προμαχώνες «ταμπούρια» (ίχνη των οποίων σώζονται μέχρι σήμερα) στους λόφους (τζιούμπες) του Αυλοτόπου: «Αγία Παρασκευή», «Τζιούμπα Αγίας Κυριακής», «Τζιούμπα στ’ Αλωνάκια», «Παλιόραγγο», «Τζιούμπα Κελέση» ή «Σιουρδίτσα», «Αγία Τριάδα», και «κριάκουρο», ως επίσης και δίπλα στη βυζαντινή εκκλησία του Αγίου Δημητρίου στο Τσαγγάρι. Είναι πιθανό μάλιστα οι προμαχώνες αυτοί των Σουλιωτών να χρησιμοποιήθηκαν -επισκευασθέντες και επεκταθέντες- κατά τον αποκλεισμό του Σουλίου από τους Χουρσίτ Πασά και Ομέρ Βρυώνη στα 1822. Πάντως η λαϊκή Μούσα δεν παρέλειψε να διαιωνίσει τους ηρωικούς αγώνες για την ελευθερία των κατοίκων του Σουλίου και όλων των Σουλιωτοχωριών που διεξήχθησαν εκεί. «Στο λόγγο στο Παλιόρογκο, στη Τζιούμπα στ’ Αλωνάκια επολεμούσε η Τουρκιά με τα παλικαράκια»
6) Η φοβερή εκδίκηση του Αλή Πασά στα 1804 (λίγους μήνες μετά την πτώση του Σουλίου) εναντίον των Γλαβιτσιωτών και άλλων Σουλιωτών είναι μια ακόμη αδιάψευστη απόδειξη για την αντίστασή τους και για την κάθε είδους βοήθεια που προσέφεραν στους Σουλιώτες. Οι δυστυχείς αυτοί κάτοικοι, αφού πίστεψαν τις δολερές υποσχέσεις του Βεζύρη πως δεν θα τους πειράξει, δεν έφυγαν για την άλλη ελεύθερη Ελλάδα, όπως έκαναν πολλοί, αλλά παρέμειναν στα χωριά τους. Έτσι ερημώθηκαν τα Σκαπετοχώρια, κατεξοχήν ο Αυλότοπος, οι κάτοικοι αιχμαλωτίστηκαν και οδηγήθηκαν αρχικά στα σαράγια και τις φυλακές του Αλή Τεπελενλή στα Γιάννενα, και στη συνέχεια, αφού κράτησε όσες κοπέλες και άλλες νεαρές γυναίκες θέλησε για δούλες ή ερωμένες, τους υπόλοιπους τους εξόρισε στα πλούσια αγροκτήματά του στην Γκρούκα της Αλβανίας, ένα εύφορο χωριό δίπλα στο χωριό του, το Τεπελένι. Εκεί έμειναν για όλη τους την υπόλοιπη ζωή (απείρως χειρότερη η σύντομη ζωή τους από αυτή των ζώων!!!) αφού εξοντώθηκαν από τα καταναγκαστικά έργα στο κάστρο της Πρεμετής και της ασύλληπτης φαντασίας κακουχίες που υπέστησαν.
Είναι πολλά ακόμη τα επιχειρήματα που αποδεικνύουν πως όταν μιλάμε για Σούλι, δεν εννοούμε μόνο τον ιστορικό τόπο όπου θα τελεστούν και πάλι οι εκδηλώσεις προς τιμήν των ηρώων.
Δε χωρά, λοιπόν, αμφιβολία πως Σούλι λογίζεται (και πρέπει να λογίζεται) ολόκληρο το λεκανοπέδιο με τα τέσσερα σημερινά Σουλιωτοχώρια (Αυλότοπο, Τσαγγάρι, Κουκουλιοί και Φροσύνη) και όχι μόνο τα επιμέρους ιστορικά σημεία (όπως τα πηγάδια, το Κούγκι, η Κιάφα, η Σαμονίβα κλπ) όπου πράγματι δόθηκαν οι τελευταίες αποφασιστικές και σκληρές μάχες πριν την πτώση του 1803 και του 1822. Κι επειδή εκεί πάνω άνθισε το δέντρο της Ελευθερίας της νεότερης Ελλάδας και όπου σαλπίστηκε, με τον πλέον λαμπρό και ηχηρό τρόπο, το μήνυμα του ξεσηκωμού της υπόδουλης τότε Ελλάδας στην αδυσώπητη και μοχθηρή Οθωμανική αυτοκρατορία, επειδή το μήνυμα που με τη ηρωική και θυσιαστική συνδρομή και συμπαράταξη των ανέστιων πια Σουλιωτών έλαβε σάρκα και οστά το 1821, είμαστε εμείς σήμερα ελεύθεροι.
Και βέβαια ωραίοι και χρειαζούμενοι θα είναι και πάλι (έτσι πρέπει!) οι πανηγυρικοί και οι λαμπρές εκδηλώσεις της 219ης επετείου του ολοκαυτώματος του Κουγκίου. Όμως επιτακτική είναι -εθνική θα έλεγα!- η ανάγκη η Πολιτεία να εκδηλώσει το ουσιαστικό και έμπρακτο ενδιαφέρον της για τα χωριά αυτά του Σουλίου που μαραζώνουν και που μετά από μια και μόνο γενεά οδεύουν με σιγουριά στην ερήμωση και την αφάνεια! Οι λιγοστοί κάτοικοι της περιοχής του σουλιώτικου λεκανοπεδίου (κυρίως συνταξιούχοι και κτηνοτρόφοι) που ζουν ακόμη εκεί αποτελούν τους ζωντανούς προστάτες και θεματοφύλακες των Σουλιωτών ηρώων. Χωρίς να παραγνωρίζω τις προσπάθειες των τελευταίων χρόνων να συντηρηθούν και αναδειχθούν τα ιστορικά μνημεία του Σουλίου, φοβάμαι πως, αν δεν αναβαθμιστούν και τα ίδια τα Σουλιωτοχώρια από την ελληνική Πολιτεία, ίσως κάποτε στο βάθος του χρόνου να υποβαθμιστούν ή και να ξεχαστούν και τα μνημεία αυτά. Και τότε ποιο άραγε θα είναι το Σούλι και ποιοι οι Σουλιώτες;
Η αναβάθμιση των παραπάνω χωριών θεωρώ πως μπορεί να επιτευχθεί, ως ένα τουλάχιστον βαθμό, με τη συντήρηση των δύο σημαντικότερων σουλιώτικων μονοπατιών που ένωναν το Ιστορικό Σούλι με τα πλησιέστερα χωριά (Αυλότοπο, Τσαγγάρι) πριν σβήσουν εντελώς τα ίχνη τους. Και ακόμη με την ανάδειξη και συντήρηση των προμαχώνων –«καραουλιών» (έστω των πλέον σημαντικών και προσβάσιμων!) ίχνη των οποίων είναι ακόμη εμφανή. Η Ιστορική ευθύνη επιβάλλει να θεωρούνται και αυτά (τα μονοπάτια και τα «καραούλια») Ιστορικά Μνημεία, αφού κι αυτά είναι ποτισμένα με το αίμα και σπαρμένα με τα κόκαλα αφανών και επιφανών Σουλιωτών! Η αναβάθμιση και ανάδειξη των Σουλιωτοχωριών, έστω και με τον τρόπο αυτό, ίσως να αποτελεί το ωραιότερο «νυν και αεί» μνημόσυνο των ηρώων προγόνων μας, χάρη στους οποίους αξίζει να νιώθουμε περήφανοι αλλά και να απολαμβάνουμε το διαχρονικότερο και ωραιότερο ιδανικό, την πιο μεγάλη και ανεκτίμητη αξία της ανθρώπινης ζωής: την Ελευθερία.
Ιστορικές πηγές: Πουκεβίλ, Λικ, Λαμπρίδης, Περραιβός, Σπ. Τζίπης, Διαμάντης Ελ.



























