Θεσπρωτικοί Αντίλαλοι

https://picasion.com/
https://picasion.com/
https://picasion.com/
https://picasion.com/
https://picasion.com/
https://picasion.com/

Πέμπτη 2 Νοεμβρίου 2023

Αντιδήμαρχος καταδικάστηκε για θανατηφόρο τροχαίο με ανεπιτήρητα βοοειδή

Νοεμβρίου 02, 2023 0
Αντιδήμαρχος καταδικάστηκε για θανατηφόρο τροχαίο με ανεπιτήρητα βοοειδή

Ποινή φυλάκισης δυόμισι ετών επέβαλλε το Τριμελές Πλημμελειοδικείο της Άρτας σε αυτοδιοικητικό της περιοχής που κατηγορήθηκε για διατάραξη της ασφάλειας των συγκοινωνιών αλλά και για ανθρωποκτονία από αμέλεια.

Η υπόθεση αφορούσε σε δυστύχημα που είχε γίνει τον Σεπτέμβριο του 2018. Σε επαρχιακό δρόμο ο οδηγός δικύκλου συγκρούστηκε με βοοειδή. Αποτέλεσμα της σύγκρουσης ήταν ο 60χρονος οδηγός του δικύκλου να χάσει τη ζωή του.

Πέντε χρόνια μετά η υπόθεση οδηγήθηκε στις δικαστικές αίθουσες. Το δικαστήριο καταδίκασε τον αρμόδιο τότε αντιδήμαρχο.

Ο Δημήτρης Λαμπράκης, ένας από τους δικηγόρους που χειρίστηκαν την υπόθεση, αναφέρει χαρακτηριστικά: «Παρά το γεγονός ότι ο υπεύθυνος φαινόταν να είχε τηρήσει όλα τα προβλεπόμενα από το νόμο μέτρα επιμέλειας και ο δήμος να έχει ενεργήσει τα νόμιμα… εντούτοις το Δικαστήριο καταδίκασε αυτόν σηματοδοτώντας μάλλον το γεγονός ότι “όσοι θέλουν να ασχοληθούν με τα κοινά” οφείλουν να υπερβάλλουν τον εαυτό τους και να πασχίσουν περισσότερο ακόμη.

Τόσο η δημοτική όσο και η περιφερειακή αρχή ας κωδικοποιήσει τα προβλήματα στο οδικό δίκτυο και στις υποδομές, ας ζητήσει την οικονομική βοήθεια από το αρμόδιο Υπουργείο και από χθες ας ξεκινά να βρίσκει λύσεις. Τα ανεπιτήρητα ζώα συντροφιάς και τα παραγωγικά ζώα, οι λακκούβες στο οδόστρωμα, οι παγίδες στους πεζοδρόμους, στα πεζοδρόμια, οι παλαιές και επικίνδυνες υποδομές αποτελούν διαρκή απειλή για την υγεία και τη ζωή των πολιτών».

ΠΗΓΗ: epiruspost.gr
Συνέχεια...

Κριτική- παρουσίαση του βιβλίου "Ουράνια Λάμψη" του Γιώργου Σπ. Μουσελίμη - Του Ηλία Βεζδρεβάνη

Νοεμβρίου 02, 2023 0
Κριτική- παρουσίαση του βιβλίου "Ουράνια Λάμψη" του Γιώργου Σπ. Μουσελίμη - Του Ηλία Βεζδρεβάνη

ΚΡΙΤΙΚΗ - ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΟΥ κ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΣΠ. ΜΟΥΣΕΛΙΜΗ ΜΕ ΤΙΤΛΟ «ΟΥΡΑΝΙΑ ΛΑΜΨΗ»

Γράφει ο κ. ΗΛΙΑΣ Κ. ΒΕΖΔΡΕΒΑΝΗΣ 
τ. Βουλευτής

Πρόσφατα ο διακεκριμένος εκπαιδευτικός και εκλεκτός συμπατριώτης από την Παραμυθιά, ένα από τα 10 παιδιά του αείμνηστου Ιστοριοδίφη ΣΠΥΡΟΥ ΜΟΥΣΕΛΙΜΗ, ο κ. ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΠ. ΜΟΥΣΕΛΙΜΗΣ, είχε την ευγενή καλοσύνη να μας αποστείλει το ξεχωριστό πόνημα του «ΟΥΡΑΝΙΑ ΛΑΜΨΗ» με μια ιδιαίτερα τιμητική αφιέρωση για την ταπεινότητα μας και τον ευχαριστούμε θερμότατα.

Πρόκειται για μια Ποιητική Συλλογή εκ 318 σελίδων, όπου καταχωρούνται περί τα 650 ποιήματα.

Την ποιητική του Συλλογή ο κ. Γ. Σπ. Μουσελίμη ευτύχησε να την προλογήσει μια εξέχουσα και ξεχωριστή πνευματική προσωπικότητα, ΕΝΑΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΟΓΚΟΛΙΘΟΣ. Πρόκειται για τον Ηπειρώτη ΛΕΥΤΕΡΗ Β. ΤΖΟΚΑ, που επί πολλά χρόνια, συνεχώς επανεκλεγόμενος, κρατά στα στιβαρά του χέρια τη Διοίκηση, ως Πρόεδρος, της «ΕΝΩΣΗΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ».

… Και βέβαια ο Ποιητής Γ. Σπ. Μ. «ανταποδίδει» αυτήν την «προσφορά» της προλόγησης με την αφιέρωση ενός ποιήματος στον Μεγάλο Πνευματικό Συμπατριώτη ΛΕΥΤΕΡΗ ΤΣΟΚΑ, όπου περιγράφονται οι αρετές του καθώς και τα ψυχικά, πνευματικά και ανθρώπινα γνωρίσματα του ξεχωριστού χαρακτήρος του.

Με πολύ ενδιαφέρον εδιάβασα -εμελέτησα- την «ΟΥΡΑΝΙΑ ΛΑΜΨΗ», αφού έκανα αρκετές «στάσεις», διότι για να κατανοήσει κανείς τον κάθε στίχο χρειάζεται ιδιαίτερη εμβάθυνση και «είσοδος» στο πνεύμα, το νου, την ψυχή και την καρδιά του Ποιητή.

Αφού ολοκλήρωσα την ανάγνωση - μελέτη της αναφερθείσας ποιητικής συλλογής διερωτήθηκα: Σε ποιο είδος Ποίησης μπορεί να καταταγεί;

· Η έκφραση του συναισθηματικού κόσμου του Ποιητή (χαρά, λύπη) μαρτυρεί Λυρική Ποίηση

· Η περιγραφή και αφήγηση λόγων, πράξεων, επιτευγμάτων φανερώνει την Επική Ποίηση

· Η παρουσίαση πλήθους συναισθημάτων πάθους προσομοιάζει στην Ελεγειακή Ποίηση

· Οι ύμνοι στη ζωή της υπαίθρου και του αγροκτηνοτροφικού βίου επιβεβαιώνουν τη Βουκολική Ποίηση

· Η επιτυχής προσπάθεια συνταιριασμού έπους και λυρισμού επισημαίνει τη Δραματική Ποίηση

· Τα συναισθηματικά φτερουγίσματα σε κόσμους όμορφους, είναι στοιχεία της Ρομαντικής Ποίησης

· Η συνεχής προσπάθεια του ποιητή για την ακόμα περισσότερο βελτίωση των στίχων με στόχο να πλησιάσει την τελειότητα φανερώνει ύπαρξη Παρνασιακής Ποίησης

Έχομε τη γνώμη ότι στο δικό μας ερώτημα: Σε ποιο είδος ποίησης κατατάσσεται η «ΟΥΡΑΝΙΑ ΛΑΜΨΗ» του ποιητή Γ. Σπ. Μουσελίμη η απάντηση βγαίνει μόνη της από την ίδια την Ποιητική Συλλογή και είναι η εξής: Τα 650 ποιήματα διατρέχουν όλα τα είδη της Ποίησης, όπως ανωτέρω κατεγράφησαν.

Θεωρούμε αναγκαίο να αναφέρομε τις απόψεις κάποιων Ποιητών και πως ο Ποιητής Γ. Σπ. Μουσελίμης «στέκεται» σε αυτές, ‘Ητοι:

1. Ο Πλάτων λέγει ότι η Ποίηση είναι ένα πράγμα ανάλαφρο ιερό και φτερωτό Ολόκληρη η «ΟΥΡΑΝΙΑ ΛΑΜΨΗ» σ’ αυτόν τον άξονα κινείται

2. Ο Αργεντίνος Λόγιος Χόρσε Λουί Μπόρχες λέγει ότι η Ποίηση είναι η έκφραση του ωραίου δια μέσου λέξεων περίτεχνα υφασμένων μεταξύ τους

Η τοποθέτηση των στίχων του Ποιητή Γ. Σπ. Μουσελίμη είναι ο ορισμός του Μπόρχες

3. Ο Οδυσέας Ελύτης λέγει ότι η Ποίηση είναι το άλλο πρόσωπο της υπερηφάνειας Και ο Ποιητής μας δεν κρύβεται.

Νιώθει περηφάνια για τη γενιά του, για τον τόπο του για τους ανθρώπους του, για την πατρίδα μας.

4. Ο Νικηφόρος Βρεττάκος λέγει: Ποίηση είναι ο μεγεθυντικός φακός της πραγματικότητας

Στην «ΟΥΡΑΝΙΑ ΛΑΜΨΗ»του Γ. Σπ. Μουσελίμη υπαρχει ο «μεγεθυντικός φακός» αλλά με κρατημένα τα «γκέμια»!

5. Ο Κώστας Καρυωτάκης λέγει: Ποίηση είναι το καταφύγιο, που φθονούμε

Ο Γ. Σπ. Μουσελίμης μέσα από τους στίχους των Ποιημάτων βρίσκει την ευκαιρία να παρουσιάσει αλήθειες, που τον επίκραναν!

6. Ο διακεκριμένος Άγγλος ποιητής Tomas ELIOT λέγει ότι Ποίηση δεν είναι ένα απελευθέρωμα της συγκίνησης, αλλά η απόδραση από τη συγκίνηση.

Ο Γ. Σπ. Μουσελίμης έχει πολλούς λόγους για την αναφερομένη απόδραση και πραγματοποιεί αυτό με τους στίχους των ποιημάτων του.

Για ακόμη μια φορά αισθανθήκαμε χαρά για την πνευματική διάκριση ανθρώπων του τόπου μας όπως στην περίπτωση του κ. Γεωργίου Σπυρ. Μουσελίμη για την έκδοση και κυκλοφορία του έργου του «ΟΥΡΑΝΙΑ ΛΑΜΨΗ». Εκφράζουμε ολόθερμα συγχαρητήρια για το θαυμάσιο έργο του που δικαιωματικά καταλαμβάνει ξεχωριστή θέση στην Ελληνική Ποιητική Γραμματεία και μας γεμίζει με ξεχωριστή ικανοποίηση και υπερηφάνεια.

Φίλτατε Γιώργο Σπ. Μουσελίμη, ευχόμεθα να είναι καλοτάξιδη η δική σου «ΟΥΡΑΝΙΑ ΛΑΜΨΗ».

ΗΛΙΑΣ Κ. ΒΕΖΔΡΕΒΑΝΗΣ
Τ. Βουλευτής

ΥΓ. Η συνεχής αναφορά του ονόματος του κ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΜΟΥΣΕΛΙΜΗ με το όνομα του πατέρα του αείμνηστου ΣΠΥΡΟΥ ΜΟΥΣΕΛΙΜΗ οφείλεται σε ικανοποίηση προσωπικής ανάγκης και εκπλήρωση χρέους. Οφείλεται στις πολλές επισκέψεις μαζί του στο Θεσπρωτικό χώρο, μέχρι και το Σπήλαιο του Αετού, που επί δεκαετίες παραμένει στα αζήτητα. Οφείλεται στην παρόρμηση του να γράψω ένα από τα βιβλία μου, το «ΞΕΝΑΓΗΣΗ ΣΤΟ ΝΕΚΡΟΜΑΝΤΕΙΟ ΤΗΣ ΘΕΣΠΡΩΤΙΚΗΣ ΕΦΥΡΑΣ», που κυκλοφόρησε σε 10.000 αντίτυπα (έχει εξαντληθεί) και σε 4 γλώσσες. Οφείλεται ακόμη στον τεράστιο σεβασμό μου στο πλούσιο Συγγραφικό και Ερευνητικό Έργο, που προσέφερε ο αείμνηστος ΣΠΥΡΟΣ ΜΟΥΣΕΛΙΜΗΣ στον τόπο μας.

Η.Κ.Β
Συνέχεια...

Χειμερινό ωράριο λειτουργίας Αρχαιολογικού Μουσείου Ηγουμενίτσας και Αρχαιολογικών Χώρων Θεσπρωτίας

Νοεμβρίου 02, 2023 0
Χειμερινό ωράριο λειτουργίας Αρχαιολογικού Μουσείου Ηγουμενίτσας και Αρχαιολογικών Χώρων Θεσπρωτίας

Η Εφορεία Αρχαιοτήτων Θεσπρωτίας ενημερώνει ότι από 1η Νοεμβρίου 2023 έως 31 Μαρτίου 2024, το Αρχαιολογικό Μουσείο Ηγουμενίτσας και οι επισκέψιμοι αρχαιολογικοί χώροι Π.Ε. Θεσπρωτίας λειτουργούν με χειμερινό ωράριο που διαμορφώνεται ως εξής:

Αρχαιολογικό Μουσείο Ηγουμενίτσας
Δευτέρα, Τετάρτη έως Κυριακή: 8:00-15:00
Τρίτη: κλειστό

Αρχαιολογικός χώρος Γιτάνων
Δευτέρα, Πέμπτη έως Κυριακή: 08:30-15:30
Τρίτη, Τετάρτη: κλειστός

Αρχαιολογικοί χώροι Ελέας, Ντόλιανης και Πύργου Ραγίου και Μνημείο Κούλιας Παραμυθιάς
Επισκέψιμοι κατόπιν συνεννόησης με την ΕΦ.Α. Θεσπρωτίας: Δευτέρα-Παρασκευή (09:00-14:00) - τηλ.: 26650.29177/8, e-mail: efathe@culture.gr.

Αρχαιολογικός χώρος Δυμοκάστρου, Αρχαιολογικό Πάρκο Ουζντίνας
Ελεύθερη πρόσβαση

Η προσέλευση των επισκεπτών επιτρέπεται έως και είκοσι (20΄) λεπτά πριν τη λήξη του ωραρίου.

Υπενθυμίζεται ότι την πρώτη Κυριακή των μηνών Νοεμβρίου, Δεκεμβρίου, Ιανουαρίου, Φεβρουαρίου και Μαρτίου η είσοδος στο μουσείο και τους αρχαιολογικούς χώρους είναι ελεύθερη για το κοινό.

Για το διάστημα από 1η Νοεμβρίου 2023 έως 31η Μαρτίου 2024 ισχύει το μειωμένο εισιτήριο (2 ευρώ) για όλους τους επισκέπτες των παραπάνω χώρων, πλην όσων απαλλάσσονται από την καταβολή αντιτίμου εισιτηρίου.

Ο Προϊστάμενος της Εφορείας
Ιωάννης Χουλιαράς
Aρχαιολόγος
Συνέχεια...

Ο καιρός στην Ηγουμενίτσα σήμερα

Ο λό­γος του ἐ­ψη­φι­σμέ­νου Μη­τρο­πο­λί­του Πα­ρα­μυ­θί­ας, Φι­λι­α­τῶν καί Γη­ρο­με­ρί­ου κ. Σε­ρα­πί­ω­νος κα­τά τήν εἰς Ἐ­πί­σκο­πον Χει­ρο­το­νί­αν αὐ­τοῦ

Νοεμβρίου 02, 2023 0
Ο λό­γος του ἐ­ψη­φι­σμέ­νου Μη­τρο­πο­λί­του Πα­ρα­μυ­θί­ας, Φι­λι­α­τῶν καί Γη­ρο­με­ρί­ου κ. Σε­ρα­πί­ω­νος κα­τά τήν εἰς Ἐ­πί­σκο­πον Χει­ρο­το­νί­αν αὐ­τοῦ
Κα­θε­δρι­κός Ἱ­ε­ρός Να­ός Ἀ­θη­νῶν, 21.10.2023

Μα­κα­ρι­ώ­τα­τε Ἀρ­χι­ε­πί­σκο­πε Ἀ­θη­νῶν καί πά­σης Ἑλ­λά­δος,
Σε­πτέ Προ­κα­θή­με­νε τῆς κα­θ’ Ἑλ­λά­δα Ἁ­γι­ω­τά­της Ἐκ­κλη­σί­ας,
κ.κ. Ἱ­ε­ρώ­νυ­με,
Σε­βα­σμι­ώ­τα­τοι Ἅ­γι­οι Ἀρ­χι­ε­ρεῖς,
Σε­βα­στοί Πα­τέ­ρες,
Ἐν­τι­μό­τα­τοι Ἄρ­χον­τες,
Λα­έ τοῦ Θε­οῦ εὐ­λο­γη­μέ­νε καί πε­ρι­ού­σι­ε,

«Ὡς τῷ Κυ­ρί­ῳ ἔ­δο­ξεν, οὕ­τω καί ἐ­γέ­νε­το· εἴ­η τό ὄ­νο­μα Κυ­ρί­ου εὐ­λο­γη­μέ­νον εἰς τούς αἰ­ῶ­νας.»[1]

Δό­ξαν, εὐ­χα­ρι­στί­αν καί προ­σκύ­νη­σιν ἀ­να­πέμ­πω εἰς τόν Τρι­σά­γι­ον Θε­όν, τόν Πα­τέ­ρα, τόν Υἱ­όν καί τό Ἅ­γι­ον Πνεῦ­μα, δι­ό­τι τήν ἱ­ε­ρή αὐ­τή στιγ­μή ἵ­στα­μαι ἐ­νώ­πι­ον τοῦ ἱ­ε­ροῦ Θυ­σι­α­στη­ρί­ου, προ­σμέ­νον­τας νά λά­βω τήν ἀ­πο­στο­λι­κή χά­ρη τῆς Ἀρ­χι­ε­ρω­σύ­νης καί νά κα­τα­στῶ Ἐ­πί­σκο­πος καί Ποι­μέ­νας, προ­ε­στώς τῆς Εὐ­χα­ρι­στί­ας, ἀλ­λά καί δι­ά­κο­νος καί πο­δη­γέ­της τοῦ Λα­οῦ τοῦ Θε­οῦ, κα­θι­στά­με­νος ταυ­το­χρό­νως κοι­νω­νός τοῦ Μυ­στη­ρί­ου τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας καί τῆς Ἀ­πο­στο­λι­κό­τη­τος.

Δι­ά τοῦ­το, πρό πάν­των, «ἐν ὕ­μνοις εὐ­χα­ρί­στοις δο­ξο­λο­γῶ καί γε­ραί­ρω τό ἄ­με­τρον ἔ­λε­ος» καί τήν ὑ­πέρ­με­τρον εὐ­σπλαγ­χνί­αν τοῦ ἐν Τρι­ά­δι Θε­οῦ δι­ά τά πε­ρί τήν ἐ­λα­χι­στό­τη­τά μου τε­λού­με­να, ἀ­πο­κο­ρύ­φω­μα τῶν ὁ­ποί­ων ἀ­πο­τε­λεῖ τού­τη ἡ ὥ­ρα, κα­τά τήν ὁ­ποί­α μέ κα­λεῖ ἡ ἀ­γά­πη τοῦ K­υ­ρί­ου ἡ­μῶν Ἰ­η­σοῦ X­ρι­στοῦ νά ζή­σω τήν κο­ρύ­φω­ση τῆς προ­σω­πι­κῆς μου Πεν­τη­κο­στῆς καί νά ἀ­νέλ­θω στό Θα­βώρ τοῦ Ἐ­πι­σκο­πι­κοῦ ἀ­ξι­ώ­μα­τος.

Τό Πα­νά­γι­ο Πνεῦ­μα, τό ὁ­ποῖ­ο, ὡς φῶς καί ζω­ή καί ζῶ­σα πη­γή νο­ε­ρά, «ἔ­θε­το ἐ­πι­σκό­πους ποι­μαί­νειν τήν Ἐκ­κλη­σί­αν τοῦ Κυ­ρί­ου»[2], κα­τέρ­χε­ται καί εἰς ἐ­μέ τόν ἁ­μαρ­τω­λό γι­ά νά μέ κα­τα­στή­σει ἄ­ξι­ο μι­μη­τή τοῦ Ἀρ­χι­ποί­με­νος Χρι­στοῦ καί μέ­λος τοῦ Ἁγί­ου Χο­ροῦ τῶν θε­ο­κι­νή­των Ἀ­πο­στό­λων, τῶν ἐμ­πνευ­στῶν τῶν Ἐ­πι­σκό­πων τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας, τῶν παγ­χρύ­σων στο­μά­των τοῦ Λό­γου καί τῆς θεί­ας ἀ­λη­θε­ί­ας, τῶν στύ­λων τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας, τῶν οἰ­κου­με­νι­κῶν ποι­μέ­νων, μα­θη­τῶν καί μι­μη­τῶν τοῦ με­γά­λου τῶν προ­βά­των Ποι­μέ­νος, τῶν πρώ­των με­τά τόν Ἕ­να καί Μέ­γα Ἀρ­χι­ε­ρέ­α καί Ἐ­πί­σκο­πο τῶν ψυ­χῶν ἡ­μῶν.

Ἡ ἐκ τῶν ἐγ­κά­των μου ἄ­με­τρη συγ­κί­νη­ση καί χα­ρά ἐ­ξαι­τί­ας τῆς με­γά­λης αὐ­τῆς δω­ρε­ᾶς τοῦ Ἰ­η­σοῦ Χρι­στοῦ, μέ πα­ρο­τρύ­νουν νά ἀ­να­φω­νή­σω καί ἐ­γώ ἐν εἰ­λι­κρι­νεῖ τα­πει­νό­τη­τι τά λό­γι­α τοῦ ἱ­ε­ροῦ Χρυ­σο­στό­μου: «Δό­ξα τῷ Θε­ῷ πάν­των ἕ­νε­κεν».

Αἰ­σθά­νο­μαι βα­θει­ά τήν ἀ­νάγ­κη, κατ᾽ αὐ­τήν τήν εὐ­λο­γη­μέ­νη στιγ­μή, νά δο­ξο­λο­γή­σω καί νά εὐ­χα­ρι­στή­σω ἐ­ξαι­ρέ­τως τόν Κύ­ρι­ον «κα­τά πάν­τα καί δι­ά πάν­τα», γι­ά τίς πολ­λα­πλές δω­ρε­ές καί εὐ­ερ­γε­σί­ες Του πρός ἐ­μέ τόν ἀ­νά­ξι­ο, τίς φα­νε­ρές καί ἀ­φα­νεῖς, ἀ­π’ ἀρ­χῆς τῆς ζω­ῆς μου μέ­χρι καί σή­με­ρα, ὁ­πό­ταν ἐ­πέ­βλε­ψεν ἐ­πί τήν ἐ­λα­χι­στό­τη­τά μου καί ἐ­πέ­τρε­ψε νά φθά­σω στήν ὥρα αὐ­τήν τῆς χει­ρο­το­νί­ας μου εἰς Ἐ­πί­σκο­πον τῆς ἀ­πο­στο­λο­βα­δί­στου καί πα­να­γι­ο­φρου­ρή­του Ἐκ­κλη­σί­ας τῆς Ἑλ­λά­δος.

Ἐ­λέ­ει τοῦ με­γά­λου Θε­οῦ, πρε­σβεί­αις τῆς Ὑ­πε­ρα­γί­ας Θε­ο­τό­κου, τῇ πα­τρι­κῇ ἀ­γά­πῃ τῆς Ὑ­με­τέ­ρας Μα­κα­ρι­ό­τη­τος καί ψή­φοις κα­νο­νι­καῖς τῆς Ἱ­ε­ρᾶς Συ­νό­δου τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας τῆς Ἑλ­λά­δος, ἵ­στα­μαι σή­με­ρον ἐ­νώ­πι­ον τοῦ ἱ­ε­ροῦ Θυ­σι­α­στη­ρί­ου ἐν τα­πει­νώ­σει καί συν­τρι­βῇ καρ­δί­ας, ὥ­στε νά λά­βω τήν ἀ­νω­τά­τη βαθ­μί­δα τῆς Ἱ­ε­ρω­σύ­νης, δι­ά τῶν τι­μί­ων χει­ρῶν Σας, Μα­κα­ρι­ώ­τα­τε, καί τῶν πε­ρί Ὑ­μᾶς Ἁ­γί­ων Ἀρ­χι­ε­ρέ­ων καί νά κα­τα­στῶ Ἐ­πί­σκο­πος καί Μη­τρο­πο­λί­της τῆς εὐ­κλε­οῦς ταύ­της Ἐ­παρ­χί­ας τῆς ἁ­γι­ο­τό­κου καί ἡ­ρω­ο­τό­κου Πα­τρί­δος μας, τῆς Ἱ­ε­ρᾶς Μη­τρο­πό­λε­ως Πα­ρα­μυ­θί­ας, Φι­λι­α­τῶν καί Γη­ρο­με­ρί­ου, εἰς δι­α­δο­χήν τοῦ πο­λυ­σε­βά­στου σέ ὅ­λους μας Μη­τρο­πο­λί­του κ. Τί­του.

Τήν ἐ­κλο­γή καί ἀ­νάρ­ρη­σή μου στόν ἱ­στο­ρι­κό Θρό­νο τῆς Ἱ­ε­ρᾶς ταύ­της Μη­τρο­πό­λε­ως ἐ­κλαμ­βά­νω ὡς κί­νη­τρο πρός τα­πεί­νω­ση καί ὡς ἀ­φε­τη­ρί­α προ­σφο­ρᾶς ὁ­λο­κλη­ρω­τι­κῆς ὑ­πέρ τοῦ ποι­μνί­ου μου καί δι­α­κο­νί­ας Θε­οῦ καί ἀν­θρώ­πων, ἐ­ξα­κο­λου­θών­τας τήν τε­τι­μη­μέ­νη Ἀρ­χι­ε­ρα­τεί­α τῶν προ­κα­τό­χων μου Ἀρ­χι­ε­ρέ­ων, «ἵν᾿ ἐ­ξα­στρά­πτῃ φω­τι­σμόν τῇ Ἐκ­κλη­σί­ᾳ καί πρά­ξε­ων ἀ­πηλ­λαγ­μέ­νων σκό­τους, ὅ­πως ὁ­ρῶν­τες οἱ λα­οί τάς ἀ­κτῖ­νας τῆς ζω­τι­κῆς λαμ­πη­δό­νος πρός Ἐ­κεῖ­νον εὐ­θύ­νων­ται καί τόν Πα­τέ­ρα τῶν φώ­των δο­ξά­ζω­σι»[3].

Μέ­σα στήν ἀ­νε­ξι­χνί­α­στη παν­σο­φί­α Του ὁ παν­το­κρά­τωρ Θε­ός θέ­λη­σε μέ­σα ἀ­πό τήν εὐ­τέ­λει­α «τοῦ ὀ­στρα­κί­νου σκεύ­ους» τοῦ ἀν­θρω­πί­νου πλά­σμα­τος νά ὑ­πη­ρε­τοῦν­ται δι­ά τῆς πα­νί­ε­ρης Ἀρ­χι­ε­ρω­σύ­νης οὐ­ρά­νι­ες ἀ­ξί­ες καί ἀ­θά­να­τες ψυ­χές, ὑ­πέρ τῶν ὁποί­ων ὁ μό­νος Κύ­ρι­ος καί Ποι­μήν ἀ­λη­θής καί Δε­σπό­της τοῦ παν­τός ἐ­νην­θρώ­πη­σε, «ἀ­πέ­θα­νεν καί ἀ­νέ­στη»[4].

Πραγ­μα­τι­κά, μέ συν­τα­ράσ­σει τό ὕ­ψος τῆς τι­μῆς πού πε­ρι­ποι­εῖ στήν εὐ­τέ­λει­ά μου ὁ Κύ­ρι­ος ἡ­μῶν Ἰ­η­σοῦς Χρι­στός καί τό δέ­ος τό ὁ­ποῖ­ο μέ δι­α­κα­τέ­χει, ἀ­να­λο­γι­ζό­με­νο τήν βα­ρύ­τη­τα τοῦ Ἀρ­χι­ε­ρα­τι­κοῦ λει­τουρ­γή­μα­τος. Ἔτ­σι, δέν μπο­ρῶ νά ἀ­πο­κρύ­ψω τήν ἱ­ε­ρά ἀ­νη­συ­χί­α πού μέ συ­νέ­χει γι­ά τό μέ­γε­θος καί τήν εὐ­θύ­νη πού ἀ­πορ­ρέ­ει ἀ­πό τό Ἀρ­χι­ε­ρα­τι­κό αὐ­τό ἀ­ξί­ω­μα.

Σκε­πτό­με­νος, ὅ­μως, τούς λό­γους τοῦ Ἀ­πο­στό­λου τῶν Ἐθνῶν Παύ­λου, «οὐ γάρ ἔ­δω­κεν ἡ­μῖν ὁ Θε­ός Πνεῦ­μα δει­λί­ας, ἀλ­λά δυ­νά­με­ως καί ἀ­γά­πης καί σω­φρο­νι­σμοῦ. μή οὖν ἐ­παι­σχυν­θῇς τό μαρ­τύ­ρι­ον τοῦ Κυ­ρί­ου ἡ­μῶν, μη­δέ ἐ­μέ τόν δέ­σμι­ον αὐ­τοῦ, ἀλ­λά συγ­κα­κο­πά­θη­σον τῷ εὐ­αγ­γε­λί­ῳ κα­τά δύ­να­μιν Θε­οῦ, τοῦ σώ­σαν­τος ἡ­μᾶς καί κα­λέ­σαν­τος κλή­σει ἁ­γί­ᾳ, οὐ κα­τά τά ἔρ­γα ἡ­μῶν, ἀλ­λά κα­τ’ ἰ­δί­αν πρό­θε­σιν καί χά­ριν, τήν δο­θεῖ­σαν ἡ­μῖν ἐν Χρι­στῷ Ἰ­η­σοῦ πρό χρό­νων αἰ­ω­νί­ων»[5], δέν φο­βοῦ­μαι, οὔ­τε δει­λι­ῶ στήν ἀ­πο­στο­λή αὐ­τή, δι­ό­τι ταυ­το­χρό­νως ἔ­ναυ­λος ἠχεῖ στά ὦ­τα μου καί ἡ φω­νή τοῦ Κυ­ρί­ου: «ἀν­δρί­ζου καί ἴ­σχυ­ε, μή φο­βοῦ, μη­δέ δει­λι­ά­σῃς, μη­δέ πτο­η­θῇς»[6], «θάρ­σει τέ­κνον, ἡ πί­στις σου σέ­σω­κέ σε»[7].

Ὡς ἐ­ψη­φι­σμέ­νος Ἐ­πί­σκο­πος, κρα­τῶν εἰς χεῖ­ρας τό ἱ­ε­ρό Εὐ­αγ­γέ­λι­ο, πρῶ­τον ὁ­μο­λό­γη­σα πε­ρί­τρα­να τήν πί­στη καί τήν ἀ­φο­σί­ω­σή μου στόν Ἅ­γι­ο Τρι­α­δι­κό Θε­ό, τόν Πα­τέ­ρα, τόν Υἱ­ό καί τό Ἅ­γι­ο Πνεῦ­μα, καί στήν Μί­α, Ἁ­γί­α, Κα­θο­λι­κή καί Ἀ­πο­στο­λι­κή Ἐκ­κλη­σί­α.

Ἐ­πι­προ­σθέ­τως, ὅ­μως, ὡς χει­ρο­το­νού­με­νος, πέ­ραν τῆς πλή­ρους ἀ­φο­σι­ώ­σε­ως καί τῆς ἀ­πό­λυ­της προ­ση­λώ­σε­ώς μου στόν Χρι­στό καί τό Ἅ­γι­ο Αὐ­τοῦ Εὐ­αγ­γέ­λι­ο, ἀ­φε­νός μέν ὑ­πο­βάλ­λω τήν προ­σή­λω­σή μου πρός τόν πάν­σε­πτο Πα­τρι­αρ­χι­κό Θρό­νο τῆς Βα­σι­λί­δος τῶν πό­λε­ων καί τόν υἱ­ϊ­κό μου σε­βα­σμό πρός τόν Προ­κα­θή­με­νό του, τόν Πα­να­γι­ώ­τα­το Οἰ­κου­με­νι­κό Πα­τρι­άρ­χη κ. Βαρ­θο­λο­μαῖ­ο, καί τήν πε­ρί Αὐ­τόν Ἁ­γί­α καί Ἱ­ε­ρά Σύ­νο­δο τῆς Μη­τρός Ἐκ­κλη­σί­ας, ἀ­φε­τέ­ρου δέ ἐκ­φρά­ζω τήν ἄ­πει­ρη εὐ­γνω­μο­σύ­νη καί τήν ἀ­πό­λυ­τη ὑ­πα­κο­ή καί ἀ­φο­σί­ω­σή μου στήν Ἱ­ε­ρά Σύ­νο­δο τῆς Ἁ­γι­ω­τά­της Ἐκ­κλη­σί­ας τῆς Ἑλ­λά­δος καί τόν Ἅ­γι­ο Αὐ­τῆς Πρό­ε­δρο κ.κ. Ἱ­ε­ρώ­νυ­μο, οἱ ὁ­ποῖ­οι ὀρ­θο­το­μοῦν τόν λό­γον τῆς Θεί­ας Ἀ­λη­θε­ί­ας, ὡς θε­μα­το­φύ­λα­κες τῶν ἱ­ε­ρῶν Κα­νό­νων καί τῶν ἐκ­κλη­σι­α­στι­κῶν πα­ρα­δό­σε­ων.

Κα­τό­πιν τού­του, με­τά τόν αἶ­νο, τήν εὐ­χα­ρι­στί­α καί τήν ἱ­κε­σί­α πρός τόν Κύ­ρι­ον, ὑ­πο­βάλ­λω εὐ­λα­βῶς τίς εὐ­γνώ­μο­νες υἱ­ϊ­κές μου εὐ­χα­ρι­στί­ες πρός Ὑ­μᾶς, Μα­κα­ρι­ώ­τα­τε Προ­κα­θή­με­νε τῆς Ἁ­γι­ω­τά­της Ἐκ­κλη­σί­ας τῆς Ἑλ­λά­δος, ὡς καί πρός ἅ­παν­τα τά Σε­πτά Μέ­λη τῆς Ἁ­γί­ας καί Ἱ­ε­ρᾶς Συ­νό­δου τῆς Ἱ­ε­ραρ­χί­ας τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας τῆς Ἑλ­λά­δος, οἱ ὁ­ποῖ­οι ἀ­νε­δεί­ξα­τε τήν ἐ­λα­χι­στό­τη­τά μου Μη­τρο­πο­λί­τη τῆς Ἁ­γι­ω­τά­της Μη­τρο­πό­λε­ως Πα­ρα­μυ­θί­ας, Φι­λι­α­τῶν καί Γη­ρο­με­ρί­ου.

Πρό πάν­των, ὅ­μως, τήν ἱ­ε­ρή αὐ­τήν ὥ­ρα, ἐ­πι­θυ­μῶ, Μα­κα­ρι­ώ­τα­τε, νά στρα­φῶ πρός τό Σε­πτό Πρό­σω­πό Σας καί νά Σᾶς ἐκ­φρά­σω τή­ν ἐγ­κάρ­δι­α εὐ­γνω­μο­σύ­νη μου γι­ά τήν πα­τρι­κή ἀ­γά­πη, τήν ἐμ­πι­στο­σύ­νη, τήν συγ­χω­ρη­τι­κό­τη­τα καί τήν με­γα­λο­θυ­μί­α Σας. Σᾶς εὐ­χα­ρι­στῶ καί ἐκ­φρά­ζω τήν υἱ­ϊ­κή μου ἀ­γά­πη, τό σύμ­ψη­φό μου στίς συ­νο­δι­κές Σας προ­τά­σεις καί τήν πλή­ρη ὑ­πα­κο­ή μου, ὡς ἄλ­λω­στε ἔ­πρατ­τα μέ­χρι τώ­ρα ἀ­πό τῆς θέ­σε­ως τοῦ Γραμ­μα­τέ­ως τῆς Ἱ­ε­ρᾶς Συ­νό­δου, τήν ὁ­ποί­α ἡ ἀ­γά­πη Σας μοῦ ἐνε­πι­στεύ­θη.

Αἰ­σθά­νο­μαι ἐ­πι­τα­κτι­κό τό χρέ­ος νά μνη­σθῶ με­τά βα­θυ­τά­του υἱ­ϊ­κοῦ σε­βα­σμοῦ καί τι­μῆς τῆς Ὑ­με­τέ­ρας Μα­κα­ρι­ό­τη­τος, Σε­πτέ ἅ­γι­ε Προ­κα­θή­με­νε τῆς Ἁ­γί­ας ἡ­μῶν Ἐκ­κλη­σί­ας, δι­ό­τι ἀ­πό πολ­λῶν ἐ­τῶν πε­ρι­βάλ­λε­τε μέ εὔ­νοι­α τό τα­πει­νό πρό­σω­πό μου καί κα­τά τόν ἁρ­μό­δι­ο και­ρό μέ ἀ­νε­δεί­ξα­τε εὐ­με­νῶς, ὁ­μοῦ με­τά τῆς Σε­πτῆς Ἱ­ε­ραρ­χί­ας, Ἐ­πί­σκο­πο τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας μας.

Σᾶς εὐ­γνω­μο­νῶ, ὄ­χι μό­νον δι­ό­τι δι­ά τῶν τι­μί­ων χει­ρῶν Σας ἐν­τός ὀ­λί­γου θά λά­βω τήν τρι­σμέ­γι­στη χά­ρη τῆς Ἀρ­χι­ε­ρω­σύ­νης, ἀλ­λά καί γι­ά ὅ­λα τά ἀ­γα­θά, τά ὁ­ποῖ­α δι­δά­χθη­κα πλη­σί­ον σας ὅ­λα αὐ­τά τά χρό­νι­α, ὅ­πως τό μέ­γα μά­θη­μα τῆς συ­νέ­σε­ως, τῆς ἀ­ρε­τῆς καί τῆς ὑ­πα­κο­ῆς στά κε­λεύ­σμα­τα τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας. Ὅ­λα αὐ­τά ἀ­πο­τέ­λε­σαν καί θά ἀ­πο­τε­λοῦν δι᾿ ἐ­μέ πο­λύ­τι­μα θη­σαυ­ρί­σμα­τα καί πνευ­μα­τι­κά ἐ­φό­δι­α γι­ά τήν τα­πει­νή Ἀρ­χι­ε­ρα­τι­κή καί Ποι­μαν­το­ρι­κή δι­α­κο­νί­α μου στόν Ἀμ­πε­λῶ­να τοῦ Κυ­ρί­ου μας.

Ἐ­πι­προ­σθέ­τως, ἐκ βά­θους καρ­δί­ας εὐ­χα­ρι­στῶ τούς Σε­βα­σμι­ω­τά­τους καί Θε­ο­φι­λε­στά­τους Ἀρ­χι­ε­ρεῖς, οἱ ὁ­ποῖ­οι μέ τό­ση ἀγά­πη καί τι­μή πρός τήν ἐ­λα­χι­στό­τη­τά μου θέ­λη­σαν νά γί­νουν σή­με­ρα, δι­ά τῆς σε­πτῆς λει­τουρ­γι­κῆς καί συμ­προ­σευ­χη­τι­κῆς συμ­με­το­χῆς τους, πο­λύ­τι­μοι συγ­κυ­ρη­ναῖ­οι στόν Ἀρ­χι­ε­ρα­τι­κό σταυ­ρο­α­να­στά­σι­μο δό­λι­χό μου.

Κα­τα­θέ­τω ἐ­νώ­πι­όν Σας τόν σε­βα­σμό γι­ά τήν προ­σγε­νο­μέ­νη στήν ἐ­λα­χι­στό­τη­τά μου τι­μή καί ἐμ­πι­στο­σύ­νη καί πα­ρα­κα­λῶ νά συμ­προ­σευ­χη­θεῖ­τε «ἵ­να ἔλ­θῃ ἐ­π’ ἐ­μέ ἡ δύ­να­μις καί ἡ χά­ρις τοῦ Πα­να­γί­ου Πνεύ­μα­τος», ὥ­στε, τῇ τοῦ Θε­οῦ συ­νερ­γεί­ᾳ, νά «πλη­ρο­φο­ρή­σω»[8] τήν ἀ­να­τε­θεῖ­σα εἰς ἐ­μέ Ἀρ­χι­ε­ρα­τι­κή δι­α­κο­νί­α.

Ἰ­δι­αι­τέ­ρως δέ εὐ­χα­ρι­στῶ τόν Σε­βα­σμι­ώ­τα­το Μη­τρο­πο­λί­τη Με­γά­ρων καί Σα­λα­μῖ­νος κ. Κων­σταν­τῖ­νο, τόν φι­λό­θε­ο Ποι­με­νάρ­χη τῆς ἱ­στο­ρι­κῆς αὐ­τῆς Ἱ­ε­ρᾶς Μη­τρο­πό­λε­ως καί ἰ­δι­αί­τε­ρης πα­τρί­δας μου, τόν ὁ­ποῖ­ον εὐ­γνω­μο­νῶ «κα­τά πάν­τα καί δι­ά πάν­τα»∙ τόν Σε­βα­σμι­ώ­τα­το Μη­τρο­πο­λί­τη Ζι­χνῶν καί Νευ­ρο­κο­πί­ου κ. Ἱ­ε­ρό­θε­ο, τοῦ ὁ­ποί­ου οἱ πα­τρι­κές εὐ­χές καί συμβουλές, δέν ἔ­παυ­σαν νά μέ συν­τρο­φεύ­ουν στήν πνευ­μα­τι­κή μου πο­ρεί­α, καί, βε­βαί­ως, τόν Θε­ο­φι­λέ­στα­το Ἐ­πί­σκο­πο Ἐ­λευ­σῖ­νος κ. Δω­ρό­θε­ο, ὁ ὁποῖ­ος ἐκ νε­α­ρᾶς ἡ­λι­κί­ας μοῦ ἐ­νέ­πνευ­σε τόν πό­θο γι­ά τήν ἱ­ε­ρω­σύ­νη καί μέ ἐ­νί­σχυ­σε πνευ­μα­τι­κά δι­ά τῆς ἁ­γι­ο­πνευ­μα­τι­κῆς βι­ο­τῆς του καί τῆς γνη­σι­ό­τη­τος τοῦ χα­ρα­κτῆ­ρος του.

Εὐ­γνω­μό­νως, ὡ­σαύ­τως, ἐ­πι­θυ­μῶ νά εὐ­χα­ρι­στή­σω ὅ­λους τούς κα­τά πάν­τα ἀ­ξί­ους Ἀρ­χι­γραμ­μα­τεῖς τῆς Ἁ­γί­ας καί Ἱ­ε­ρᾶς Συ­νό­δου τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας τῆς Ἑλ­λά­δος, ἐ­ξαι­ρέ­τως δέ τόν Θε­ο­φι­λέ­στα­το Ἐ­πί­σκο­πο Ὠ­ρε­ῶν καί νῦν ἐ­πα­ξί­ως ἐ­κλε­χθέν­τα Μη­τρο­πο­λί­τη τῆς με­γα­λω­νύ­μου Ἱ­ε­ρᾶς καί Ἀ­πο­στο­λι­κῆς Μη­τρο­πό­λε­ως Θεσ­σα­λο­νί­κης κ. Φι­λό­θε­ο, γι­ά τήν ἀ­γα­στή συ­νερ­γα­σί­α καί τήν ἀ­νε­ξό­φλη­τη ἀ­γά­πη καί ἐμ­πι­στο­σύ­νη πρός τό πρό­σω­πό μου, ἐ­νῶ ἐ­πί­σης εὐ­χα­ρι­στῶ καί ὅ­λους τούς σπου­δαί­ους κλη­ρι­κούς καί τούς φι­λο­τί­μους λα­ϊ­κούς συ­νερ­γά­τες στήν ἱ­ε­ρο­συ­νο­δι­κή μου δι­α­κο­νί­α.

Ὁ­μοί­ως, μέ­σα ἀ­πό τόν λό­γο μου κα­τα­θέ­τω ὀ­φει­λε­τι­κῶς τά πνευ­μα­τι­κά ἄν­θη τῆς εὐ­γνω­μο­σύ­νης μου πρός τόν ἀ­ξι­ο­σέ­βα­στο Δι­ευ­θυν­τή τοῦ Γρα­φεί­ου Ἐκ­κλη­σι­α­στι­κῆς Τά­ξε­ως καί Ἐκ­κλη­σι­α­στι­κῆς Ἐ­θι­μο­τυ­πί­ας τῆς Ἱ­ε­ρᾶς Συ­νό­δου τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας τῆς Ἑλ­λά­δος, Πα­νο­σι­ο­λο­γι­ώ­τα­το Ἀρ­χι­μαν­δρί­τη κ. Πα­τρί­κι­ο Κα­λε­ώ­δη, τοῦ ὁ­ποί­ου ἡ δι­α­κρι­τι­κή πα­τρι­κή μέ­ρι­μνα, τό εὐ­ερ­γε­τι­κό ἐν­δι­α­φέ­ρον καί οἱ πνευ­μα­το­φό­ρες συμ­βου­λές ἀ­πο­τέ­λε­σαν δι’ ἐμέ κρα­ται­ό ἐ­πι­στη­ριγ­μό κα­θ’ ὅ­λη τήν εἰ­κο­σα­ε­τῆ δι­α­κο­νί­α μου στήν Ἱ­ε­ρά Σύ­νο­δο. Ὡς ἐκ τού­του, εὔ­χο­μαι ὁ Θε­ός νά τόν δι­α­φυ­λάτ­τει ἐν ὑ­γι­εί­ᾳ ἀμ­φι­λα­φεῖ καί ἐκ­φρά­ζω τήν τα­πει­νή μου ἐ­πι­θυ­μί­α, κα­τ’ ἀ­να­λο­γί­αν πρός τήν ρή­ση τοῦ Κυ­ρί­ου, «ἔ­σο­μαι ὑ­μῖν εἰς πα­τέ­ρα, καί ὑ­μεῖς ἔ­σε­σθέ μοι εἰς υἱ­ούς» [9], καί ὁ σε­βα­στός μου Γέ­ρον­τας π. Πα­τρί­κι­ος νά μέ θε­ω­ρεῖ υἱ­ό του πι­στό καί ἀ­φο­σι­ω­μέ­νο.

Ἐ­πι­προ­σθέ­τως, τήν πα­νί­ε­ρη αὐ­τή στιγ­μή ἐ­πι­θυ­μῶ νά μνη­μο­νεύ­σω τοῦ ὀ­νό­μα­τος τοῦ ἐν ἁ­γί­οις ἀ­να­παυ­ο­μέ­νου μα­κα­ρι­στοῦ Μη­τρο­πο­λί­του Με­γά­ρων καί Σα­λα­μῖ­νος κυ­ροῦ Βαρ­θο­λο­μαί­ου, ὁ ὁ­ποῖ­ος, δι­ά τῆς εἰς δι­ά­κο­νον καί, ἐν συ­νε­χεί­ᾳ, εἰς πρε­σβύ­τε­ρον χει­ρο­το­νί­ας πού ἔ­λα­βα ἀ­πό τά τί­μι­α χέ­ρι­α του, μέ κα­τέ­στη­σε ὑ­πη­ρέ­τη τοῦ Μυ­στη­ρί­ου τοῦ Ἰ­η­σοῦ Χρι­στοῦ καί πι­στό οἰ­κο­νό­μο τῶν θεί­ων Μυ­στη­ρί­ων τῆς Ἁ­γί­ας Ἐκ­κλη­σί­ας, ἐ­νῶ δι­ά τοῦ ὑ­ψη­λοῦ ἱ­ε­ρα­τι­κοῦ ἤ­θους καί τοῦ ἐκ­κλη­σι­α­στι­κοῦ φρο­νή­μα­τός του συ­νέ­βα­λε ση­μαν­τι­κῶς στήν πνευ­μα­τι­κή καί ἐκ­κλη­σι­α­στι­κή μου συγ­κρό­τη­ση. Μα­κα­ρί­ζω τήν ἁ­γί­α ψυ­χή τοῦ ἀ­ει­μνή­στου Μη­τρο­πο­λί­του κυ­ροῦ Βαρ­θο­λο­μαί­ου, ἡ ὁ­ποί­α εὐ­χο­μαι σή­με­ρα νά συ­να­γάλ­λε­ται καί νά συ­νευ­φραί­νε­ται μα­ζί μας γι­ά τήν προ­σω­πι­κή μου χα­ρά.

Χρέ­ος ἱ­ε­ρό καί ἐ­πι­βε­βλη­μέ­νο, αἰ­σθά­νο­μαι νά μνη­μο­νεύ­σω ἐ­πι­προ­σθέ­τως καί νά ἐκ­φρά­σω τίς ἐκ βά­θους ψυ­χῆς εὐ­χα­ρι­στί­ες μου πρός τόν ἐ­πί­σης εὑ­ρι­σκό­με­νο στήν θρι­αμ­βεύ­ου­σα Ἐκ­κλη­σί­α μα­κα­ρι­στό καί ἅ­γι­ο Γέ­ρον­τά μου κυ­ρό Δα­μα­σκη­νό Κα­τρα­κού­λη, πνευ­μα­τι­κό Πα­τέ­ρα, κτί­το­ρα καί ἐ­πα­νι­δρυ­τή τῆς Ἱ­ε­ρᾶς Μο­νῆς Ἁ­γί­ου Ἰ­ω­άν­νου Προ­δρό­μου Μα­κρυ­νοῦ Με­γά­ρων, ὁ ὁ­ποῖ­ος ἔ­δω­σε κα­νο­νι­κή συμ­μαρ­τυ­ρί­α γι­ά τήν μυ­στα­γω­γί­α μου στά ἐν­δό­τε­ρα τοῦ Θυ­σι­α­στη­ρί­ου καί μέ­σῳ τῶν δι­δαγ­μά­των τῆς γνή­σι­ας ἀ­σκη­τι­κῆς βι­ο­τῆς του, ὡς σάλ­πιγ­γα ἀ­νό­θευ­του χρι­στι­α­νι­κοῦ πνεύ­μα­τος, πί­στε­ως καί ὑ­πα­κο­ῆς στό θεῖ­ο θέ­λη­μα καί ἀ­φο­σι­ώ­σε­ως στά κε­λεύ­σμα­τα τῆς Ἀ­πο­στο­λι­κῆς Ἐκ­κλη­σί­ας μας, ἀ­πο­τέ­λε­σε «θε­ο­γνω­σί­ας ἀ­κρι­βε­στά­της ἀ­φορ­μήν καί ἀ­ρε­τῆς ἐπι­μέ­λει­αν»[10] τό­σο γι­ά τήν Ἀ­δελ­φό­τη­τα τῆς Ἱ­ε­ρᾶς Μο­νῆς, ὅ­σο καί γι­ά τά πολ­λά πνευ­μα­τι­κά του τέ­κνα.

Ἐ­πί­σης, ὀ­φει­λε­τι­κῶς ἐ­πι­θυ­μῶ νά μνη­σθῶ με­τ' αἰ­σθη­μά­των υἱ­ι­κῆς ἀ­γά­πης, καί τήν μα­κα­ρι­στή Ἡ­γου­μέ­νη τῆς Ἱ­ε­ρᾶς Μο­νῆς Ἁ­γί­ου Ἰ­ω­άν­νου τοῦ Προ­δρό­μου Μα­κρυ­νοῦ, Γε­ρόν­τισ­σα Μα­κρί­να, τῆς ὁ­ποί­ας δέν θά λη­σμο­νή­σω πο­τέ τήν γεν­ναι­ό­δω­ρη ἔκ­φρα­ση τῆς μη­τρι­κῆς της στορ­γῆς πρός τό προ­σω­πό μου, ἀλ­λά καί τήν πο­λυ­τι­μό­τα­τη συμ­βο­λή αὐ­τῆς στήν ἀ­νά­πτυ­ξη τοῦ πνευ­μα­τι­κοῦ ἔρ­γου τῆς ἐ­νο­ρί­ας τῆς Κοι­μή­σε­ως Θε­ο­τό­κου Με­γά­ρων, στήν ὁ­ποί­α ἐν­τά­χθη­κα ἐξ ἁ­πα­λῶν ὀ­νύ­χων καί τήν ὁποί­α δι­η­κό­νη­σα ἐ­πί τρι­ά­κον­τα καί δύ­ο ἔ­τη. Εἴ­θε οἱ θε­ο­πει­θεῖς πρε­σβεῖ­ες τοῦ Γέ­ρον­τος Δα­μα­σκη­νοῦ καί τῆς ἁ­γί­ας Ἡ­γου­μέ­νης ἐ­νώ­πι­ον τοῦ Θρό­νου τοῦ Δε­σπό­του Χρι­στοῦ, νά μέ ἐ­πι­στη­ρί­ζουν στήν νέ­α μου δι­α­κο­νί­α.

Ἄ­φη­σα τε­λευ­ταί­ους τούς κα­τά σάρ­κα συγ­γε­νεῖς μου στούς ὁ­ποί­ους ὀ­φεί­λω χά­ρι­τες, ἰ­δι­αι­τέ­ρως δέ στούς μα­κα­ρι­στούς γο­νεῖς μου, οἱ ὁ­ποῖ­οι μέ ἀ­νέ­θρε­ψαν στήν ζω­ή αὐ­τήν καί στούς ὁποί­ους ὀ­φεί­λω, ἐν πολ­λοῖς, τήν εὐ­λά­βει­α καί τήν ἀ­γά­πη πρός τόν Θε­ό καί τήν Ἐκ­κλη­σί­α. Οἱ εὐ­χές τους θά ἀ­πο­τε­λοῦν γι­ά μέ­να ἐ­φό­δι­ο πο­λύ­τι­μο καί ἐ­νί­σχυ­ση πνευ­μα­τι­κή. Εὐ­χα­ρι­στῶ, ἐ­πί­σης, τίς κα­τά σάρ­κα ἀ­δελ­φές μου Πα­ρα­σκευ­ή καί Γε­ωρ­γί­α καί τίς ἰ­σά­δελ­φες ἐ­ξα­δέλ­φες μου Πα­ρα­σκευ­ή καί Μα­ρί­α, ὡς καί τίς οἰ­κο­γέ­νει­ές τους, δι­ό­τι ἀ­νέ­κα­θεν μέ ἐ­πι­στή­ρι­ζαν μέ πε­ρίσ­σι­α ἀγά­πη καί ὑ­πο­μο­νή στήν κλή­ση καί τήν ἀ­πο­στο­λή μου.

Εὐ­χα­ρι­στί­ες προ­σέ­τι ἀ­πευ­θύ­νω πρός ὅ­λους ὅ­σοι μέ τί­μη­σαν δι­ά τῆς συμ­με­το­χῆς στό Μυ­στή­ρι­ο τῆς Χει­ρο­το­νί­ας μου, τούς ἐκ­προ­σώ­πους τοῦ Ἑλ­λη­νι­κοῦ Κοι­νο­βου­λί­ου, τούς ἀ­ξι­ο­τί­μους πο­λι­τι­κούς Ἄρ­χον­τες, τούς ἐλ­λο­γι­μω­τά­τους κυ­ρί­ους Κα­θη­γη­τές, τούς ἀ­ξί­ους συ­νερ­γά­τες εὐ­λα­βε­στά­τους συμ­πρε­σβυ­τέ­ρους καί ἀ­γα­πη­τούς λα­ϊ­κούς ἐκ τῆς Ἱ­ε­ρᾶς Συ­νό­δου τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας τῆς Ἑλ­λά­δος καί ἐκ τῆς Ἱ­ε­ρᾶς Μη­τρο­πό­λε­ως Με­γά­ρων καί Σα­λα­μῖ­νος, καί σύμ­παν­τα τόν συμ­με­τέ­χον­τα φι­λό­χρι­στο λα­ό τοῦ Θε­οῦ.

Θε­ω­ρών­τας τόν ἑ­αυ­τό μου ἰ­δι­αι­τέ­ρως ἠ­λε­η­μέ­νον ὑ­πό Θε­οῦ, δι­ά τῆς ἀ­να­δεί­ξε­ώς μου σέ πνευ­μα­τι­κό πα­τέ­ρα καί ποι­με­νάρ­χη ἑ­νός τό­σο ἐ­να­ρέ­του, ὑ­ψη­λό­φρο­νος καί γεν­ναι­ο­ψύ­χου λα­οῦ, ἐ­πι­θυ­μῶ νά ἀ­πευ­θυν­θῶ τού­τη τήν στιγ­μή καί πρός τόν ἱ­ε­ρό κλῆ­ρο, τούς αἱ­ρε­τούς ἄρ­χον­τες, τούς συ­νερ­γά­τες τῶν Γρα­φεί­ων καί τῶν Ἱ­δρυ­μά­των καί τόν εὐ­σε­βῆ λα­ό τῆς Ἱ­ε­ρᾶς Μη­τρο­πό­λε­ως Πα­ρα­μυ­θί­ας, τούς ὁ­ποί­ους κα­λοῦ­μαι ἀ­πό σή­με­ρα νά φρον­τί­ζω καί νά δι­α­κο­νῶ μέ ζῆ­λο καί προ­σευ­χή.

Ἀ­πευ­θύ­νω θερ­μό χαι­ρε­τι­σμό πρός τόν θε­ό­λε­κτο λα­ό τῶν πε­ρι­ο­χῶν τῆς Πα­ρα­μυ­θί­ας, τῶν Φι­λι­α­τῶν, τοῦ Γη­ρο­με­ρί­ου καί τῆς Πάρ­γας, δι­α­βε­βαι­ώ­νον­τάς τους ὅ­τι, τοῦ Θε­οῦ συ­νερ­γοῦν­τος μοι, θά ἀ­γω­νι­σθῶ μέ «και­ο­μέ­νη καρ­δί­α»[11] καί θά ἀ­να­λώ­σω δι’ αὐ­τούς κά­θε ἰ­κμά­δα μου, σω­μα­τι­κή καί πνευ­μα­τι­κή, στοι­χών­τας στόν λό­γο τοῦ Ἀ­πο­στό­λου τῶν Ἐ­θνῶν Παύ­λου: «Σπού­δα­σον σε­αυ­τόν δό­κι­μον πα­ρα­στῆ­σαι τῷ Θε­ῷ, ἐρ­γά­την ἀ­νε­παί­σχυν­τον, ὀρ­θο­το­μοῦν­τα τόν λό­γον τῆς ἀ­λη­θεί­ας»[12].

Ἀ­γα­πη­τοί μου ἀ­δελ­φοί, γνω­ρί­ζω τό με­γά­λο, δυ­σα­να­πλή­ρω­το κε­νό πού ἀ­φή­νει ἡ ἑ­κου­σί­α πα­ραί­τη­ση τοῦ Πο­λυ­σε­βά­στου Γέ­ρον­τος Μη­τρο­πο­λί­του κ. Τί­του. Θέ­λω ὅ­μως νά γνω­ρί­ζε­τε ὅ­τι τί­πο­τε ἀ­πό ὅ­σα ἀ­γω­νί­στη­κε νά πραγ­μα­τώ­σει δέν θά στα­μα­τή­σει. Ὅ­λα θά συ­νε­χι­στοῦν μέ νέ­α πνο­ή. Μά πά­νω ἀ­π’ ὅ­λα θά ὑπάρ­ξει δι­ά­θε­ση γι­ά κοι­νω­νί­α, τό­σο μέ τούς πα­τέ­ρες καί ἀ­δελ­φούς κλη­ρι­κούς πού φι­λό­τι­μα καί με­τά φό­βου Θε­οῦ δι­α­κο­νοῦν στίς ἐ­νο­ρί­ες, ὅ­σο καί μέ τούς μο­να­χούς καί τίς μο­να­χές τῶν Ἱ­ε­ρῶν Μο­νῶν μας, ἀλ­λά καί μέ τόν εὐ­λα­βῆ λα­ό μας. Ὅ­λοι θά βρεῖ­τε Ἐ­πί­σκο­πο πού θά ἔλ­θει ὡς δι­ά­κο­νος καί πα­τέ­ρας «τύ­πος γι­νό­με­νος τῶν πι­στῶν ἐν ἔρ­γῳ, ἐν λό­γῳ, ἐν ἀ­να­στρο­φῇ»[13].

Ὁ Ἀρ­χι­ε­ρεύς, ὡς ἔμ­ψυ­χη εἰ­κό­να τοῦ Θε­οῦ, εἶ­ναι ἡ πη­γή παν­τός ἀ­γα­θοῦ καί πά­σης εὐ­λο­γί­ας, κα­θώς «τά πάν­τα δι­’ αὐ­τοῦ τά τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας τε­λεῖ­ται». Ὡ­στό­σο, «ὅς ἐ­άν θέ­λῃ ὑ­μῶν γε­νέ­σθαι πρῶ­τος, ἔ­σται πάν­των δοῦ­λος»[14]. Ὁ Ἐ­πί­σκο­πος εἶ­ναι ταυ­το­χρό­νως καί δοῦ­λος, δι­ά­κο­νος καί ὑ­πη­ρέ­της Ἰ­η­σοῦ Χρι­στοῦ, ὄρ­γα­νο τῆς θεί­ας χά­ρι­τος, ποι­μήν, κη­δε­μών καί προ­στά­της τῶν ἀρ­νί­ων τοῦ Χρι­στοῦ, «ἀ­νά­δο­χος τῶν ὑ­π’ αὐ­τοῦ ποι­μαι­νο­μέ­νων ψυ­χῶν» φύ­λα­κας, ὁ­δη­γός, «σι­το­δό­της πνευ­μα­τι­κός», δι­δά­σκα­λος, ἰ­α­τρός, ἐρ­γά­της τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας καί «κα­λός οἰ­κο­νό­μος τῆς ποι­κί­λης χά­ρι­τος τοῦ Θε­οῦ»[15].

Ὁ Ἀ­πό­στο­λος Παῦ­λος γρά­φει στόν Τι­μό­θε­ο καί ζη­τᾶ «ὁ ἐπί­σκο­πος νά εἶ­ναι προ­σε­κτι­κός, συ­νε­τός, εὐ­πρε­πής, φι­λό­ξε­νος, κα­λός δά­σκα­λος. Νά μήν εἶ­ναι, βί­αι­ος, αἰ­σχρο­κερ­δής, ἀλ­λά νά εἶ­ναι ἐ­πι­ει­κής, εἰ­ρη­νι­κός καί ἀ­φι­λο­χρή­μα­τος, νά ἔ­χει κα­λή φή­μη κι ἔ­ξω ἀ­πό τήν Ἐκ­κλη­σί­α»[16]. Τό­τε στόν Τι­μό­θε­ο καί σή­με­ρα στόν ἐ­λά­χι­στον ἐ­μέ πα­ραγ­γέλ­λει «τήν πα­ρα­κα­τα­θή­κην φύ­λα­ξον»[17], δι­α­φύ­λα­ξε αὐ­τό πού σοῦ ἐμ­πι­στεύ­τη­κε ὁ Χρι­στός καί ἡ Ἐκ­κλη­σί­α. Στόν Τί­το πα­ραγ­γέλ­λει ὅ­τι «ὁ ἐ­πί­σκο­πος, ὡς δι­α­χει­ρι­στής τοῦ Θε­οῦ, πρέ­πει νά εἶ­ναι ἀ­δι­ά­βλη­τος· νά μήν εἶ­ναι ὑ­πε­ρο­πτι­κός, εὐ­έ­ξα­πτος, φι­λό­νι­κος»[18].

Ἔ­χον­τας τήν σκέ­ψη ὅ­τι ὡς Ἐ­πί­σκο­πος εἶ­μαι εἰς τύ­πον καί τό­πον Χρι­στοῦ, ἐ­κλι­πα­ρῶ τόν Κύ­ρι­ον Ἐ­κεῖ­νος νά εἶ­ναι ἀν­τί ἐμοῦ. Νά ἐ­νερ­γεῖ δι­’­ ἐ­μοῦ. Νά μή ζῶ ἐ­γώ, ἀλ­λά, κα­τά τήν παύ­λει­α ρή­ση, νά ζεῖ ὁ Χρι­στός «ἐν ἐ­μοί»[19].

Κάμ­πτον­τας τόν αὐ­χέ­να τῆς ψυ­χῆς καί τοῦ σώ­μα­τος ὑ­πο­τάσ­σο­μαι στό πα­νά­γι­ο θέ­λη­μα τοῦ Θε­οῦ καί εἰ­σέρ­χο­μαι στήν μαρ­τυ­ρι­κή καί πο­λυ­ώ­δυ­νη Ἀρ­χι­ε­ρα­τι­κή μου πο­ρεί­α.

Καί τώ­ρα, Μα­κα­ρι­ώ­τα­τε Πά­τερ καί Δέ­σπο­τα, πα­ρα­τί­θε­μαι ἐ­μαυ­τόν καί ἅ­παν­τα τά κατ᾽ ἐ­μέ τῷ Θε­ῷ καί τῷ λό­γῳ τῆς χά­ρι­τος Αὐ­τοῦ. «Ἑ­τοί­μη ἡ καρ­δί­α μου πρός σέ, ὁ Θε­ός, ἑ­τοί­μη ἡ καρ­δί­α μου»[20].

Εὐ­χη­θεῖ­τε θερ­μῶς ἡ Χά­ρις τοῦ Πα­να­γί­ου Πνεύ­μα­τος νά μέ πε­ρι­φρου­ρεῖ καί νά μέ ἐν­δυ­να­μώ­νει στήν προ­κει­μέ­νη δι­α­κο­νί­α μου. Εὐ­χη­θεῖ­τε, ὥ­στε δι­ά πρε­σβει­ῶν τῆς Ὑ­πε­ρα­γί­ας Θε­ο­τό­κου, τοῦ ἐν Ἁ­γί­οις Πα­τρός ἡ­μῶν Δο­νά­του Ἐ­πι­σκό­που Εὐ­ροί­ας, Προ­στά­του καί Ἐ­φό­ρου τῆς Θε­ο­σώ­στου Ἐ­παρ­χί­ας μας, τοῦ Ἁ­γί­ου Ἐν­δό­ξου Νε­ο­μάρ­τυ­ρος Ἀ­να­στα­σί­ου τοῦ ἐκ Πα­ρα­μυ­θί­ας καί τοῦ Ὁ­σί­ου Σε­ρα­πί­ω­νος, νά ἀ­ξι­ω­θῶ, ἐν τα­πει­νώ­σει, τῆς χά­ρι­τος τῆς Ἀρ­χι­ε­ρω­σύ­νης, καί νά ἀ­να­δει­χθῶ, χά­ρι­τι καί οἰ­κτιρ­μοῖς καί φι­λαν­θρω­πί­ᾳ τοῦ Τρι­α­δι­κοῦ ἡ­μῶν Θε­οῦ, ἄν­θρω­πος και­νός καί Ἀρ­χι­ε­ρεύς «ἄρ­τι­ος πρός πᾶν ἔρ­γον ἀ­γα­θόν ἐ­ξηρ­τι­σμέ­νος»[21], ἀγω­νι­ζό­με­νος ἐ­πί τῶν νο­ε­ρῶν τῆς Μη­τρός Ἐκ­κλη­σί­ας ἐ­πάλ­ξε­ων κα­τά ἀ­ο­ρά­των ἐ­χθρῶν, ὥ­στε νά ἀ­πο­δει­χθῶ ἄ­ξι­ος τῆς κλή­σε­ως, τῆς ὁ­ποί­ας ἐ­κλή­θην.

Μα­κα­ρι­ώ­τα­τε, Ἅ­γι­οι Ἀρ­χι­ε­ρεῖς, τί­μι­ο Πρε­σβυ­τέ­ρι­ο, εὐ­λα­βέ­στα­τοι Δι­ά­κο­νοι, ὁ­σι­ώ­τα­τοι Μο­να­χοί καί Μο­να­χές, ἐ­κλε­κτέ λα­έ τοῦ Θε­οῦ, ἐν­τεί­να­τε πα­ρα­κα­λῶ τίς δε­ή­σεις καί τίς ἱ­κε­σί­ες σας «ἵ­να ἐ­πι­σκη­νώ­σῃ ἐπ᾿ ἐ­μέ ἡ δύ­να­μις τοῦ Χρι­στοῦ»[22]. Συ­νε­νώ­σα­τε τίς προ­σευ­χές σας στόν Τρι­α­δι­κό Θε­ό γι­ά ἐ­μέ­να τόν ἀ­νά­ξι­ο δοῦ­λο Του. «Λι­τα­νεύ­σα­τε τόν Χρι­στόν ὑ­πέρ ἐ­μοῦ, ἵ­να τῷ Θε­ῷ θυ­σί­α εὑ­ρε­θῶ»[23]. Ἀ­μήν!

[1] Ἰώβ 1, 21.
[2] Πράξ. 20, 28.
[3] Ἰσιδώρου Πηλ., ἐπιστ. 1, 32 Δοσιθέῳ, PG 78·201 C.
[4] Ρωμ. 14, 9.
[5] Β´ Τιμ. α´ 7-9.
[6] Δευτερονόμιον ΛΑ΄, 6.
[7] Ματθ. Θ΄ 22.
[8] Β΄ Τιμ. 4, 5.
[9] Β΄ Κορ. 6, 18.
[10] Ἰω. Χρυσ., Εἰς ψαλμούς ὁμιλία μζ΄.
[11] Λουκ. 24, 32.
[12] Β´ Τιμ. 2, 15.
[13] Ἰγνατίου Ἐπισκόπου Ἀντιοχείας, Ἐπιστ. πρός Ἡρωνα διάκονον Ἀντιοχείας.
[14] Μᾶρκ. 10, 43-44.
[15] Α’ Πετρ. 4, 10.
[16] Τιμ. 3, 2-7.
[17] Τιμ. 6, 20.
[18] Τιτ. 1, 7.
[19] Γαλ. 2, 20.
[20] Ψαλμ. 107, 2.
[21] Β´ Τιμ. 3, 17.
[22] Β´ Κορ. 12, 7.
[23] Ἰγνατίου Ἐπισκόπου Ἀντιοχείας, Ἐπιστ. πρός Ἐφεσίους.

Συνέχεια...

Τετάρτη 1 Νοεμβρίου 2023

Η κυβέρνηση καταργεί και στα χαρτιά το Τμήμα Μετάφρασης και Διερμηνείας

Νοεμβρίου 01, 2023 0
Η κυβέρνηση καταργεί και στα χαρτιά το Τμήμα Μετάφρασης και Διερμηνείας

Αν υπήρχε μια πιθανότητα να πάρει σάρκα και οστά το πάρκο αγροδιατροφής στην Άρτα ή να επανέλθει η Ηγουμενίτσα στο χάρτη της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, αυτή παύει να υφίσταται.

Τα τρία νέα τμήματα του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων που είχαν ιδρυθεί το 2019 με το νόμο Γαβρόγλου και είχαν τεθεί σε αναστολή από τη Νίκη Κεραμέως, τώρα σβήνουν οριστικά.

Με νόμο που αναμένεται να κατατεθεί άμεσα στη Βουλή από τον Υπουργό Παιδείας Κυριάκο Πιερρακάκη, καταργούνται τα 36 από τα 37 νέα τμήματα “Γαβρόγλου” σε διάφορες περιοχές της χώρας.

Η Κυβέρνηση έκρινε πως τα νέα τμήματα ιδρύθηκαν προεκλογικά, δίχως προηγούμενο σχεδιασμό και επαρκή τεκμηρίωση.

Η ΕΘΑΑΕ το μοναδικό φάκελο που υιοθέτησε και θα συμπεριληφθεί από τον υπουργό Παιδείας στο νέο νόμο είναι του τμήματος Πολιτικών Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής το οποίο συγχωνεύεται με άλλο τμήμα του ίδιου Ιδρύματος, προκειμένου να διατηρηθεί ο ιστορικός χαρακτήρας της Σχολής Δημόσιας Υγείας που ιδρύθηκε το 1929 από τον Ελ. Βενιζέλο.

Ανάμεσα στα τμήματα που οδεύουν προς οριστική κατάργηση σύμφωνα με τον πίνακα του υπουργείου Παιδείας βρίσκεται το τμήμα Μηχανολόγων Μηχανικών της Πολυτεχνικής σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, το τμήμα Επιστημών Τροφίμων και Διατροφής της σχολής Γεωπονίας Άρτας και το τμήμα Μετάφρασης Διερμηνίας της Σχολής Κοινωνικών Επιστημών Ηγουμενίτσας.

Το τελευταίο ήταν εξαιρετικά δύσκολο να λειτουργήσει καθώς η τριτοβάθμια εκπαίδευση αποτελεί παρελθόν για την Ηγουμενίτσα, όμως τόσο το τμήμα Μηχανολόγων Μηχανικών είχε κριθεί απαραίτητο για να συμπληρώσει και να ενισχύσει την Πολυτεχνική Σχολή Ιωαννίνων ενώ ιδιαίτερα κρίσιμη ήταν η ίδρυση του Τμήμα Επιστημών Τροφίμων που θα συμπλήρωνε την Γεωπονική της Άρτας μαζί με το Πάρκο Αγροδιατροφής που προβλεπόταν να λειτουργήσει.

Tα 37 από τα 38 τμήματα που είχαν μπει σε αναστολή έναρξης λειτουργίας το 2019 από τη Νίκη Κεραμέως και καταργούνται τώρα από την Κυριάκο Πιερακκάκη είναι τα εξής:

ΓΕΩΠΟΝΙΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ
-Υδροβιολογίας και Υδατοκαλλιεργειών (Αθήνα)
-Πολιτισμού και Αγροτικού Τουρισμού (Άμφισσα)
-Πληροφορικής στη Γεωργία και το Περιβάλλον (Αθήνα)
-Διαιτολογίας και Ποιότητας Ζωής (Αθήνα)

ΔΙΕΘΝΕΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΕΛΛΑΔΟΣ
-Γεωλογίας (Καβάλα)
-Ανατολικών Γλωσσών και Πολιτισμών (Θεσσαλονίκη)
-Μουσειολογίας (Έδεσσα)
-Δημόσιας Διοίκησης (Θεσσαλονίκη)

ΕΘΝΙΚΟ ΚΑΙ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ
-Τμήμα Εκπαίδευσης Ενηλίκων (Αθήνα)
-Διατροφής και Διαιτολογίας (Ψαχνά Ευβοίας)
-Τουριστικών Σπουδών και Εναλλακτικού Τουρισμού (Ψαχνά Ευβοίας)

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΜΕΣΟΓΕΙΑΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ
-Επιστήμης και Τεχνολογίας Τροφίμων (Ηράκλειο)
-Φυσικοθεραπείας (Ιεράπετρα)
-Επιστημών Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού (Αγ. Νικόλαος)
-Μηχανικών Βιοϊατρικής (Ηράκλειο)
-Χημικών Μηχανικών (Χανιά)
-Μουσικών Σπουδών (Ρέθυμνο)

ΙΟΝΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ
-Εθνομουσικολογίας (Ληξούρι)
-Περιφερειακής Ανάπτυξης (Λευκάδα)

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΔΥΤΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ
-Επιστήμης Τροφίμων και Διατροφής (Φλώρινα)
-Λογοθεραπείας (Πτολεμαΐδα)
-Αγωγής και Φροντίδας στην Πρώιμη Ηλικία (Καστοριά)
-Μάρκετινγκ (Γρεβενά)
-Παραγωγής Οπτικοακουστικών Μέσων (Κοζάνη)
-Κινηματογράφου (Φλώρινα)

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ
-Λογοθεραπείας (Λαμία)
-Αγωγής και Φροντίδας στην Πρώιμη Παιδική Ηλικία (Καρδίτσα)
-Ψυχολογίας (Βόλος)

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ
-Μηχανολόγων Μηχανικών (Ιωάννινα)
-Επιστημών Τροφίμων και Διατροφής (‘Αρτα)
-Μετάφρασης και Διερμηνείας (Ηγουμενίτσα)

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΠΑΤΡΩΝ
-Γεωργικής Βιοτεχνολογίας (Αγρίνιο)
-Επιστημών Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού (Πύργος)

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ
-Αγροτικής Οικονομίας (Άργος)
-Στατιστικής και Αναλογιστικής Επιστήμης (Σπάρτη)
-Δημόσιας Υγείας (Τρίπολη)

ΠΗΓΗ: epiruspost.gr
Συνέχεια...

Κατολίσθηση τη νύχτα στο δρόμο Νεράϊδας- Σαγιάδας

Νοεμβρίου 01, 2023 0
Κατολίσθηση τη νύχτα στο δρόμο Νεράϊδας - Σαγιάδας

Κατολίσθηση σημειώθηκε αργά το βράδυ της Τρίτης στην επαρχιακή οδό Νεράιδας- Σαγιάδας στη Θεσπρωτία.

Η κατολίσθηση καταγράφηκε σε δύο σημείο, στο 25ο και το 27ο χιλιόμετρο με αποτέλεσμα να κλείσει το ρεύμα κυκλοφορίας προς τους Φιλιάτες.

Από την Πολιτική Προστασία και την Π.Ε. Θεσπρωτίας κινήθηκαν άμεσα μηχανήματα για την αντιμετώπιση του φαινομένου.

Μέχρι στιγμής και από τις βροχοπτώσεις που σημειώθηκαν δεν παρουσιάζονται άλλα προβλήματα στην Ήπειρο.

ΠΗΓΗ: epiruspost.gr
Συνέχεια...

ΟΧΙ των ΕΛΤΑ για την επαναλειτουργία του υποκαταστήματος στο Μαργαρίτι (+ΒΙΝΤΕΟ)

Νοεμβρίου 01, 2023 0
ΟΧΙ των ΕΛΤΑ για την επαναλειτουργία του υποκαταστήματος στο Μαργαρίτι (+ΒΙΝΤΕΟ)

Προ ημερών ο Δήμος Ηγουμενίτσας με ομόφωνη απόφαση του δημοτικού συμβουλίου, ζητούσε από τα ΕΛΤΑ τη συνέχιση λειτουργίας του υποκαταστήματος στο Μαργαρίτι.

Όπως ενημέρωσε ο Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου, κ. Δημήτρης Πάκος, στην προχθεσινή συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου, η διοίκηση των ΕΛΤΑ με επιστολή προς το Δήμο, απάντησε αρνητικά στο αίτημα του Δήμου Ηγουμενίτσας.

Ο ίδιος ο Πρόεδρος του Δ.Σ., διάβασε την αρνητική απάντηση- επιστολή των ΕΛΤΑ. Ο νεοεκλεγείς Δήμαρχος Ηγουμενίτσας Π. Νταής, ενημέρωσε το σώμα, ότι ακριβώς την ίδια αρνητική απάντηση, έχει αποστείλει η διοίκηση των ΕΛΤΑ και σε άλλο Δήμο της χώρας που είχε παρόμοιο αίτημα.

Ο κ. Δώρης Δήμας, αφού συμφώνησε να στείλουν εκ νέου αίτημα, τόνισε πως η μόνη λύση είναι να ξεκινήσουν κινητοποιήσεις για να αναδειχθεί το ζήτημα και να ασκηθεί πολιτική πίεση...

Στην πρόταση του κ. Δήμα, ο Δήμαρχος κ. Λώλος, έβαλε τα γέλια. Και τι άλλο θα μπορούσε να κάνει; Εδώ έκανε την ...πάπια όταν ξεπουλήθηκε το λιμάνι της πόλης, θα κάνει κινητοποιήσεις για το ΕΛΤΑ Μαργαριτίου; Όντως είναι για γέλια...!

Με λίγα λόγια, η διοίκηση των ΕΛΤΑ ξεκαθάρισε στο Δήμο, ότι οι κάτοικοι του Μαργαριτίου θα πρέπει να εξυπηρετούνται πλέον από τα ΕΛΤΑ στην Παραμυθιά...!

Και τόσο ο νυν αλλά και ο επόμενος δήμαρχος φαίνεται πως θα αφήσουν το θέμα ως έχει...!


(Δείτε βίντεο από τη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου. Μετά το 1:20')

Συνέχεια...

H μαφία της τσιπούρας και οι δουλειές με τους Ιταλούς

Νοεμβρίου 01, 2023 0
H μαφία της τσιπούρας και οι δουλειές με τους Ιταλούς

Περίπου 7.000-10.000 τόνοι ψαριών ιχθυοκαλλιέργειας –κυρίως τσιπούρες και λαβράκια– εκτιμάται ότι διακινούνται παράνομα ή κάτω από ένα καθεστώς με πολλές «γκρίζες ζώνες», φαινόμενο που δημιουργεί συνθήκες αθέμιτου ανταγωνισμού έναντι των εταιρειών που δρουν νόμιμα, συνεπάγεται απώλεια για τα δημόσια ταμεία και μπορεί να θέτει σε κίνδυνο και τη δημόσια υγεία. 

Και μπορεί κατά καιρούς να έχουν εντοπιστεί τέτοια παράνομα φορτία, που δεν συνοδεύονται από παραστατικά και να έχουν συλληφθεί οι οδηγοί των φορτηγών που ετοιμάζονται να τα μεταφέρουν με τα πλοία από τα λιμάνια, όμως αυτοί είναι συνήθως ο τελευταίος τροχός της αμάξης.

Στον κλάδο αποτελεί κοινό μυστικό ότι εκτός από τις περιπτώσεις κλοπής ψαριών από κλωβούς εγκαταστάσεων ιχθυοκαλλιεργειών, όπου εμπλέκονται άτομα του κοινού ποινικού δικαίου, υπάρχει ένα πολύ μεγαλύτερο πρόβλημα: η εκτροφή ψαριών σε εγκαταστάσεις των οποίων έχουν λήξει οι άδειες, με την εμπλοκή εταιρειών «ζόμπι» που έχουν πτωχεύσει από την προηγούμενη δεκαετία και συνεχίζουν να συσσωρεύουν χρέη προς τις τράπεζες πολλών δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ, εταιρειών ιχθυοτροφών, ακόμη και πρώην τραπεζιτών. 

Με άλλα λόγια, το… ψάρι βρωμάει από το κεφάλι, κάτι που δυστυχώς στον κλάδο της ελληνικής ιχθυοκαλλιέργειας αποδείχθηκε πολλάκις και ποικιλοτρόπως, τουλάχιστον τα δέκα τελευταία χρόνια.

Κεντρικό ρόλο στο φαινόμενο φέρεται να έχουν, όπως αποκαλύπτουν στην «Κ» άτομα με βαθιά γνώση της εν λόγω αγοράς, δύο κυρίως εταιρείες, γνωστές από τα παλιά στον χώρο, οι οποίες πτώχευσαν κατά την προηγούμενη δεκαετία. 

Πρόκειται για εταιρείες που επί σειρά ετών έχουν ζημιογόνες χρήσεις, με τα αρνητικά ίδια κεφάλαια της μιας να υπερβαίνουν στο τέλος του 2022 τα 100 εκατ. ευρώ και της άλλης τα 13 εκατ. ευρώ, με το σύνολο των βραχυπρόθεσμων υποχρεώσεών τους να ανέρχεται σε περίπου 170 εκατ. ευρώ. 

Πρόκειται για εταιρείες που υπό κανονικές συνθήκες δεν θα έπρεπε πλέον να λειτουργούν, αφού στην ουσία μετά την υπαγωγή τους στο άρθρο 99 του Πτωχευτικού Κώδικα ούτε μεταβιβάστηκαν σε άλλον ιδιοκτήτη ούτε στην πραγματικότητα εξυγιάνθηκαν, αλλά εξακολουθούν να συσσωρεύουν χρέη, κάτι που δυστυχώς συμβαίνει και σε πολλούς ακόμη κλάδους.

Πώς καταφέρνουν να συντηρούνται οι εταιρείες αυτές, την ώρα μάλιστα που πιστώτριες τράπεζες εκδίδουν ακόμη διαταγές πληρωμής; 

Κεντρικό ρόλο φέρεται να έχει συγκεκριμένος πολύ ισχυρός προμηθευτής ιχθυοτροφών, που εφοδιάζει τις εταιρείες ιχθυοτροφές, με αντάλλαγμα τη δέσμευση των ψαριών τους. Εκεί φέρεται να υπάρχει μια από τις πολλές «γκρίζες ζώνες» της υπόθεσης, καθώς, σύμφωνα με όσα αναφέρουν οι πηγές μας, υπάρχει ένα νόμιμο τμήμα ψαριών που δεσμεύεται και ένα τμήμα που δεν αποτυπώνεται σε λογιστικές καταστάσεις. 

Πρόκειται ακριβώς για το τμήμα αυτό που φέρεται να διοχετεύεται στην αγορά, εντός κι εκτός Ελλάδας, χωρίς παραστατικά, με τους επιτήδειους να αξιοποιούν τα… παλιά καλά δίκτυα των Ιταλών, κυρίως αυτά που βρίσκονται στη Νάπολη και τις συναλλαγές να γίνονται με μετρητά.

Τα προβλήματα της Avramar

Η ένταση του παραπάνω φαινομένου δεν θεωρείται άσχετη με ό,τι συμβαίνει στην κορυφή του κλάδου της ιχθυοκαλλιέργειας, στο γεγονός δηλαδή ότι η Avramar, η μεγαλύτερη εταιρεία που προέκυψε από τη συγχώνευση της «Ανδρομέδας», της «Σελόντα» και της «Νηρεύς», ταλανίζεται από σοβαρότατα προβλήματα και βρίσκεται μπροστά στον κίνδυνο αλλαγής ιδιοκτησιακού καθεστώτος, ακόμη και διά του τεμαχισμού της. 

«Η έλλειψη ενός ισχυρού παίκτη, όχι μόνον αριθμητικά, αλλά με ισχυρή διοίκηση στον κλάδο, ευνοεί παρασιτικές συμπεριφορές», επισημαίνει χαρακτηριστικά στην «Καθημερινή» παράγοντας της αγοράς, προσθέτοντας ότι «έτσι βρίσκουν χώρο άνθρωποι που έπαιζαν ρόλο και παλαιότερα στον κλάδο και τον οδήγησαν στο χείλος του γκρεμού στα τέλη της προηγούμενης δεκαετίας». Τα φαινόμενα ευνοούνται και από τη δραματική ολιγωρία στην εφαρμογή του ειδικού χωροταξικού πλαισίου για τις ιχθυοκαλλιέργειες και τη μη χωροθέτηση των προβλεπόμενων Περιοχών Ολοκληρωμένης Ανάπτυξης Υδατοκαλλιέργειας (ΠΟΑΥ).

Ετσι, αν και το 2011 στην περίφημη μελέτη της McKinsey για το νέο μοντέλο ανάπτυξης της Ελλάδας ο κλάδος της ελληνικής ιχθυοκαλλιέργειας περιλαμβανόταν ως ένας απ’ αυτούς που μπορεί να συμβάλουν στην ανάκαμψη της οικονομίας και αναλυόταν ως «αναδυόμενος αστέρας», τρία χρόνια μετά ο έλεγχος των δύο μεγαλυτέρων εταιρειών, της «Σελόντα» και της «Νηρεύς», πέρασε στα χέρια των πιστωτριών τραπεζών, μέσω της μετοχοποίησης των δανείων που δεν εξυπηρετούνταν. 

Μες στην ίδια δεκαετία αρκετές ακόμη εταιρείες έφτασαν στην πτώχευση, εξέλιξη που είχε να κάνει σε μεγάλο βαθμό με τους λανθασμένους χειρισμούς των ιδιοκτητών τους. Ας σημειωθεί δε ότι οι περισσότερες από τις μεγάλες και μεσαίες εταιρείες του κλάδου ήταν εισηγμένες στο Χρηματιστήριο. 

Η εξαγορά της «Σελόντα» και της «Νηρεύς» από την «Ανδρομέδα», με βασικούς μετόχους τις Amerra και Mubadala, δεν είχε το προσδοκώμενο αποτέλεσμα, με συνέπεια ο κλάδος να απειλείται με κατάρρευση, την ώρα μάλιστα που εντείνεται ο ανταγωνισμός από την Τουρκία και την Κροατία.
Ολα τα ενδεχόμενα είναι ανοικτά για την Avramar

Το 2018 σημαίνον στέλεχος της αγοράς με κεντρικό ρόλο στην εξαγορά των εταιρειών «Νηρεύς» και «Σελόντα» από την «Ανδρομέδα», στέλεχος που πλέον δραστηριοποιείται σε εντελώς διαφορετικό κλάδο, σημείωνε χαρακτηριστικά: «Η ιχθυοκαλλιέργεια είναι μια μικρογραφία της χώρας. Ο,τι πήγε στραβά στη χώρα πήγε και στον κλάδο της ιχθυοκαλλιέργειας». 

Και η χώρα μπορεί να ανέκαμψε, η ελληνική ιχθυοκαλλιέργεια όμως όχι. Πλέον για την Avramar, τον μεγαλύτερο παίκτη της εγχώριας ιχθυοκαλλιέργειας, όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοικτά.

Από την πώλησή της εν συνόλω σε έναν νέο επενδυτή –αν και κάτι τέτοιο φαίνεται εξαιρετικά δύσκολο– μέχρι την αποχώρηση του ενός εκ των δύο βασικών μετόχων από το επιχειρηματικό σχήμα (σ.σ. οι δύο βασικοί μέτοχοι είναι η Amerra και η Mubadala), με την κατάσταση να εκτιμάται ότι θα ξεκαθαρίσει, τουλάχιστον ως προς την κατεύθυνση που θα ακολουθηθεί, μέχρι το τέλος του χρόνου.

Τα πράγματα πάντως για την αναζήτηση ενός νέου επενδυτή που θα αναλάβει εξ ολοκλήρου την Avramar δυσκολεύουν, όχι μόνο λόγω της ιδιομορφίας που παρουσιάζει ο κλάδος, αλλά διότι σε παγκόσμιο επίπεδο παρατηρείται τάση αποεπένδυσης από τις ιχθυοκαλλιέργειες.

Σύντομα, πάντως, θα μάθουμε εάν οι τράπεζες θα χορηγήσουν την ενδιάμεση χρηματοδότηση που έχει ζητήσει η Avramar, δάνειο περί τα 20 εκατ. ευρώ, κάτι που σε μεγάλο βαθμό θα εξαρτηθεί και από το πόρισμα της νορβηγικής εταιρείας INAQ που ανέλαβε την απογραφή του ιχθυοπληθυσμού.

Καλά πληροφορημένες πηγές αναφέρουν ότι μπορεί να έχουν γίνει διαρροές στον Τύπο περί πολύ μικρών αποκλίσεων, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι έχει γίνει σε βάθος ανάλυση των ευρημάτων.

ΠΗΓΗ: moneyreview.gr
ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΑΝΙΦΑΒΑ
Συνέχεια...

Ο καιρός στην Ηγουμενίτσα σήμερα

Τρίτη 31 Οκτωβρίου 2023

Ηγουμενίτσα: Δικαίωση στο Δικαστήριο για τροχαίο με σκύλο.. Εγνατία και ΑΚΤΩΡ καταβάλλουν αποζημίωση!

Οκτωβρίου 31, 2023 0
Ηγουμενίτσα: Δικαίωση στο Δικαστήριο για τροχαίο με σκύλο.. Εγνατία και ΑΚΤΩΡ καταβάλλουν αποζημίωση!

Μία σημαντική απόφαση που μπορεί να αποτελέσει «οδηγό» για ανάλογες περιπτώσεις ανά τη χώρα έλαβε το Ειρηνοδικείο Ηγουμενίτσας.

Το Φεβρουάριο του 2022 είχε κατατεθεί αγωγή από παθόντα εναντίον της Εγνατίας Οδού ΑΕ αλλά και της τεχνικής- κατασκευαστικής εταιρείας ΑΚΤΩΡ από ιδιοκτήτη οχήματος και μετά από ατύχημα που είχε στον αυτοκινητόδρομο.

Ο ενάγων ήταν συνεπιβάτης στο ΙΧ αυτοκίνητο δικής του ιδιοκτησίας. Στο 17ο χιλιόμετρο της Εγνατίας από την Ηγουμενίτσα προς τα Ιωάννινα, το όχημα συγκρούστηκε σφοδρά με σκύλο που είχε εισέλθει στον αυτοκινητόδρομο.

Αυτός ήταν και ο λόγος που στράφηκε εναντίον των δύο εταιρειών καθώς η μία έχει την πλήρη ευθύνη για τον αυτοκινητόδρομο και η δεύτερη είχε το διάστημα εκείνο την αρμοδιότητα για τη συντήρηση.

«Οι εναγόμενες ως έχουσες από κοινού την ευθύνη λειτουργίας και συντήρησης του αυτοκινητοδρόμου της Εγνατίας Οδού, είναι αποκλειστικά υπαίτιες για το ατύχημα που συνέβη, ευθυνόμενες για αυτό αλληλεγγύως και εις ολόκληρον εκάστη, καθόσον παρέλειψαν να αστυνομεύουν επαρκώς την ύπαρξη εμποδίων επί του οδοστρώματος και δεν μερίμνησαν ως όφειλαν ώστε το συγκεκριμένο ζώο να εντοπιστεί εγκαίρως και να απομακρυνθεί με ασφάλεια από το οδόστρωμα…» αναφέρεται στην αγωγή που κατέθεσε ο δικηγόρος Βασίλης Πετράκης.

Η Εγνατία ΑΕ ισχυρίστηκε ότι η ίδια δεν ευθύνεται για ζημιές σε βάρος τρίτων καθώς έχει μόνο τη διοίκηση του έργου, δηλαδή την εποπτεία και επίβλεψη.

Το ίδιο όμως ισχυρίστηκε και η ΑΚΤΩΡ, ενώ και οι δύο υποστήριξαν ότι κύριος υπαίτιος του ατυχήματος είναι ο οδηγός του οχήματος ο οποίος δεν έδειξε την απαραίτητη προσοχή κατά την οδήγηση, δεν ρύθμισε την ταχύτητά του και δεν αντιλήφθηκε τις προειδοποιητικές πινακίδες περί κινδύνου διέλευσης ζώων!

Το δικαστήριο απορρίπτει τους ισχυρισμούς και των δύο παραθέτοντας σημείο προς σημείο τις υποχρεώσεις τους όπως απορρέουν από τις συμβάσεις που έχουν συνάψει.

Δέχεται την αγωγή και υποχρεώνει Εγνατία και Άκτωρα να καταβάλλουν το ποσό των 3.788 ευρώ για τις ζημιές που υπέστη το όχημα.

Το ατύχημα είχε γίνει το καλοκαίρι του 2019 και η απόφαση του Ειρηνοδικείου Ηγουμενίτσας δημοσιεύθηκε στις 30 Οκτωβρίου του 2023!

ΠΗΓΗ: epiruspost.gr
Συνέχεια...